Sızıldar üstüxanım, bilmən, ey can, sən nə sızlarsən,Yanar bərqi-bəladan ol neyistan, sən nə sızlarsən

Könül xuni-cigərdən camı-gülgunun ləbaləbdir,Bu hamu eyş ilə, ey xanəviran, sən nə sızlarsən

Bu gün mən bizəbanam, bənd-bəndim yansa eyb olmaz,Sənə mümkündür, ey ney, ah ü əfğan, sən nə sızlarsən

Yanarsan mətləbincə, ey səpənd, şux odlara,Mənim tək görməmişsən dağı-hicran, sən nə sızlarsən

Mən, ey ney, olmuşam bitab öz fəryad naləmdən,Bu yanar od məni etmiş neyistan, sən nə sızlarsən

Gərəkdir ki qəfəs qeydində mən fəryad edim, bülbül,Müyəssərdir sənə seyri-gülüstan, sən nə sızlarsən

Sınıq mina kimi mən sızlasam bica deyil, Qövsi,Bu bükülmüş qəd ilə, ey nayi-Nisan, sən nə sızlarsən

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar