شور دریای سخن از دل پر جوش من است
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
شور دریای سخن از دل پر جوش من استقفل گنجینه معنی لب خاموش من است
معنی بکر که در پرده غیب است نهانبی تکلف همه شب تنگ در آغوش من است
هر خیالی که به آن اهل سخن فخر کننددر شبستان سخن، خواب فراموش من است
چرخ دودی است که از خرمن من خاسته استخاک گردی است که افشانده پاپوش من است
آسمان حلقه فتراک بود صید مرالامکان منزل سهل سفر هوش من است
چرخ نیلی که به روشن گهری مشهورستچون به معنی نگری، نیل بناگوش من است
کاسه در خون جگر می زنم و می نوشمخون منصور مزاجان می کم جوش من است
چهره پرده نشینان فلک، مهتابی استزان چراغی که نهان در ته سرپوش من است
صوفیان را سخن من به سماع آورده استخم میخانه وحدت دل پر جوش من است
خشت از مستی من چون خم می می جوشددر و دیوار درین میکده بیهوش من است
در خرابات رضا نشو و نما یافته امدرد میخانه قسمت می سرجوش من است
از قبا خرقه، ز دستار کله ساخته امنافه خونین جگر از فقر قباپوش من است
زاهدی نیست به عیاری من در عالماین ردا، پرده گلیمی است که بر دوش من است
حلقه بندگی عشق بود در گوشمچشم بد دور ازین حلقه که در گوش من است
بی هم آواز، نفس سرمه گفتار شودورنه شور دو جهان در لب خاموش من است
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. نرسد چون سخن من به دو عالم صائب؟عشق را دست نوازش به سر دوش من است
Bir söz ümmanı coşar dalğalı sinəmdə mənim,Dünyaca məna yatır susduğum hər dəmdə mənim.
Nə zaman məst oluram, mey küpü də cuşa gəlir,İtirir huşunu çox meygədə qüssəmdə mənim.
Dərdini gəzməginən pərdəli aləmdə nahaq,Tapacaqsan qucağımda uyuyan qəmdə mənim.
Hər təzə söz ki, söz əhli bəyənib fəxr eləyir,Bil, yadımdan çıxıb o, məst olan əyyamda mənim.
Fələyə yüksələn o təndirimin tüstüsüdür,Ayağım tozudu göy qübbəli bu damda mənim.
Göylərin pərdə dalında görünən kəhkəşanıÖz əlimlə alışır hər gecə bayramda mənim.
Gətirib sufiləri cuşa bu vəhdət şərabı,Sonra da heyran edib odlu sözüm həm də mənim.
Ya xərabatda, ya da meyxanada doldu yaşa,Dərdlərim təlim alıb çünki o aləmdə mənim.
Sanma dərviş libası geyməyimi pərdə mənə,Bənzərim yoxdu, inan, zahidə heç kəm də mənim.
Eşqə mən həlqəbeguş bəndəyəm, aləm də bilir,Kaş yaman gözdən uzaqda qala həlqəm də mənim.
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Saibəm, çatmayacaq bəlkə, sözüm bircə kəsə,Nə qədər eşqin əli gəzməsə sinəmdə mənim.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-1505
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Eşq
Gecə-gündüz oda düşüb yanaram,Siyah telli bir sonanın ucundan.
Yetməz tamamə zülfi-siyahın hekayətiYetməz tamamə zülfi-siyahın hekayəti,Bir qissədir uzun, onun yox nihayəti.
ساقیا بر سر جان بار گران است تنمباده ده باز رهان یک نفس از خویشتنم
GəlirMüjdə verdilər ki, mənə el oğlu,Yarın gör nə işvə, naz ilə gəlir.