دست در دامن اندیشه زدن نادانی استساحلی دارد اگر بحر جهان حیرانی است

باعث گردش افلاک که می داند چیست؟قسمت عقل ازین دایره سرگردانی است

تا به خار و خس ما بی سر و پایان چه رسدکشتی نوح درین قلزم خون طوفانی است

دل بیتاب ندانم که کجا می باشدگوهر پاک غریب وطن از غلطانی است

نرسد حسن به درددل صد پاره ماقسمت طفل ز اوراق، ورق گردانی است

دل آگاه نگردد به عزیزی خرسندبر سر تخت همان یوسف ما زندانی است

حرص نان بیشتر از ریزش دندان گرددکه صدف کاسه دریوزه ز بی دندانی است

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. صائب از لاله عذاران به نگه قانع باشکه صبا محرم گلها ز سبک جولانی است

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar