به هیچ و پوچ مرا عمر چون شرر بسته است
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
به هیچ و پوچ مرا عمر چون شرر بسته استز خود برون شدن من به یک نظر بسته است
اثر ز جنت دربسته در جهان گر هستازان کس است که بر روی خلق در بسته است
شود ز روزن و در خانه ها غبارآلودصفای سینه به پوشیدن نظر بسته است
مرا رفیق موافق به وجد می آردعزیمت سفر من به همسفر بسته است
کند جلای وطن دیده ور عزیزان راکه تا به بحر بود، دیده گهر بسته است
به خرج آتش سوزنده می رود چو شرارچو غنچه در گره خویش هر که زر بسته است
جز این که هر نفس از پیچ و تاب می کاهدچه طرف رشته ز نزدیکی گهر بسته است؟
مرا ز داغ، دل تیره می شود روشنجلای سوخته من به این شرر بسته است
به آه سرد دل من چو غنچه باز شودگشاد من به هواداری سحر بسته است
به خون خویش محال است سرخ رو نشودستمگری که ترا تیغ بر کمر بسته است
چنان که راحت چشم است در ندیدنهاحضور گوش به نشنیدن خبر بسته است
چرا غم دگران می کند پریشانماگر نه رشته جانها به یکدگر بسته است؟
صدای طبل رحیل است شادیانه اوکسی که توشه به اندازه سفر بسته است
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. به خرج می رود آخر درین جهان صائبچو سکه هر که دل خویش را به زر بسته است
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-1745
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri
Aləm, səndən mən bir xəbər alayım,Cənnətin çırağı nə içindədir?
TilliBənövşə tək sünbül zülfün boy verir,Hər yuyub sərində havaya, tilli.
Maral gözlümAh çəkib qan yaş tökrəm,Səndən ötrü maral gözlüm,
İrvanən və şərurəBir qulaq ver mənə, ey sahibi-əqla və şüura,Gözün aç, seyr elə bu aləmi dəhra və dühura,