تا سپهر کبود سیارستسینه آیینه دار زنگارست

گوشه امن، سینه هدف استپله عافیت سر دارست

سبزه در دست و پای افتاده استخار، بالانشین دیوارست

خر عیسی به گل فرو رفته استدور دجال برق رفتارست

خاکساری حصار عافیت استکوتهی پشتبان دیوارست

اعتبار از میان چو برخیزدبیضه مور، مهره مارست

از تف آه آسمان سیرمکهکشان همچو نبض بیمارست

دهن صبح پر ز خون شفقچون نگردد، که راست گفتارست

دام گردون به خاک پوسیده استیک رم آهوانه در کارست

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. تو ملایم نگشته ای صائبورنه سیر سپهر هموارست

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Fələk və tale