بس که در سینه من تیر پی تیر آیدنفس از دل چو کشم ناله زنجیر آید

رشته طول امل را نتوان پیمودنقصه شوق محال است به تقریر آید

هیچ کس راه به سررشته تقدیر نبردچون سر زلف تو دردست به تدبیر آید؟

دل رم کرده ما را به نگاهی دریاباین نه صیدی است که دایم به سر تیر آید

رزق چون زود دهد دست بهم، زود رودنکنم شکوه اگر روزی من دیر آید

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. صائب از کاهکشان فلک اندیشه مکننیست چون جوهر مردی چه ز شمشیر آید؟

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri