کو سرو قامتی که دل من ز جا بردزنگ از دلم به یک نگه آشنا برد

عجز وفتادگی است سرانجام سرکشیچون شعله شد ضعیف به خس التجا برد

خورشید اگر به سایه خود می برد پناهآزاده هم به بال هما التجا برد

بخت سیاه هم ز هنرور شود جداگرتیرگی ز خویش آب بقابرد

نوبت به کس نمی دهد این چرخ سنگدلسرگشته آن که بار به این آسیا برد

در رهگذار باد فروزد چراغ خویشآن ساده دل که فیض ز کسب هوا برد

رفتم ز بزم وصل تو صدبار ناامیدیک ره ز روی طنز نگفتی خدا برد

از مال حرص طول امل کم نمی شودکی پیچ وتاب گنج گهر ز اژدها برد

گر احتیاج اره گذارد به تارکشغیرت کجا به همچو خودی التجا برد

چین از جبین ما نبرد عیش روزگارآتش مگر شکستگی از بوریا برد

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. زین درد جان ستان که مسیحاست عاجزشصائب مگر به شاه نجف التجا برد

Hanı o sərvi-rəvan ki, məni heyran eləyə,Mehriban bir baxışa aşiqi mehman eləyə?

Boş təkəbbür gedib acizlik ilə qurtaracaq,Heç görübsən yana çöp atəşi, tüğyan eləyə?

Bu dəyirmanda kimə növbə verib çərxi-fələk,Dənini dartmaq üçün bir dəfə imkan eləyə?

Sadədildir o adam kim, çırağın yolda qoya,Zənn edə, bəlkə, külək yanmasın asan eləyə.

Kim həris olsa mala, bil ki, işi tul olacaq,Onda ki, əjdahalar xəznədə cövlan eləyə.

Ruzigar alnımızın silməyəcəkdir qırışın,Od sönən vaxta, bu adətdi ki, əfğan eləyə.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Saibin dərdinə dərman edə bilməz İsa,Eyləsə, Şahi-Nəcəf, bəlkə də, pünhan eləyə.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Fələk və tale