Bəs ki, verir cəfaləri hərdəm səfa mənə,Şadəm ki, daim eylər o gülrüx cəfa mənə.

Bəs ki, cəfalər ilə könül adət eyləyib,İndi gəlir cəfa, əgər etsə vəfa mənə.

Ol aşina ki, qət elədi məndən ülfətin,Biganə tənə eylədi, həm aşina mənə.

Derlər ki, vəsli-yardə bir özgə hal var,Bircə nəsib edəydi o hali xuda mənə.

Ətşani-cami-vəslinəm, ey Xızrxət, əgərİçsəm, ilahi, zəhr ola abi-bəqa mən.

Sultani-vadiyi-ələməm, dərdü qəm sipah,Eşq içrə gör cəlalımı, qıl mərhəba mənə.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Gəh cövrü, gəh xətavü, gəh azarü, gah xişm,Seyyid, o şux hərdəm edər bir əta mənə.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq