Gülşənlər içrə gər açıla səd həzar gül
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
Gülşənlər içrə gər açıla səd həzar gül,Sənsiz, gülüm, gəlir gözümə nişi-xar gül.
Sənsiz, təsəvvür etmə, gedim seyri-bağə mən,Səhni-çəməndə gər açıla hər bahar gül.
Döndərdi bülbülün ürəgin qanə, aqibətÖz tutduğu işindən olub şərmsar gül.
Gər kəsməsəydi bülbüli-zarın qərarını,Olmazdı aqibət özü həm biqərar gül.
Aşiq çəkərdi gülşənə müjgan ilə həsar,Gər göstərəydi bülbülə bir etibar gül.
Gör zülm payəsin ki, şəhi-müstəqil ikən,Təxtindən oldu beş gün içində kənar gül.
Bir gülüzar toprağıdır kim, nümüvv edərHər xakdən ki, çöhrə qılır aşkar gül.
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Zülfü rüxün xəyalı ilə zövqlər edər,Həmdəm olubdu Seyyidə leylü nahar gül.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/seyid-ezim-gulsenler-icre-ger-acila-sed-hezar-gul
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Bir ədəd bikəmal bəççeyi-muş –Ki, hənuz olmamışdı sahibhuş,
Siçan və pişik (Var idi bir şəhrdə bir bəd pişik)Var idi bir şəhrdə bir bəd pişik –Kim, yox idi bir belə mürtəd pişik.
Süleyman və qarğaBelə nəql etdi raviyani-kəlam –Ki, Süleyman nəbi əleyhi-səlam.
Xoruz və çaqqal hekayəsiSübh vəqtində bir qoca çaqqalAclıq etmişdi çox onu bihal.
Başqa şairlərin şeirləri · Eşq
Tərlan quşum itirmişəm, araram,Görüm bu dağların harasındadır
کیست دگر باره این؟ بر لب بام آمدهروی چو صبحش در آن زلف چو شام آمده
Arizin görmək ilə tərk-i dil ü can etdimArizin görmək ilə tərk-i dil ü can etdim,Bağrımı ləblərinin şövqi ilə qan etdim.
Yarəb, nə nur imiş ki, məni yaxdı narınaYarəb, nə nur imiş ki, məni yaxdı narına,Yarəb, nə zat imiş ki, məni çəkdi darına?