Dörd min il ömr eylədi Loğman,Oldu ol vəqt ömrü kim, payan,Lifi-xurmaydı səqfü bamı onun,Keçib ol evdə sübhü şamı onun.Onda hər dəm ki, yatmağa uzanır,Bədəni nisfdən eşikdə qalır.Mələkül-mövt gəldi verdi salam,Gördü bir evdə eyləyibdi məqam,Əyləşibdir o evdə pirü əlil,Rizq təhsilinə toxur zənbil.Dedi Əzrail: – Ey hünərzadə,Bu qədər etdin ömr dünyadə,Niyə bir xanə etmədin təmir?

**Dedi: – Haza li mən yəmutü kəsir.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri