Birinci pərdə
Səhifə 2 / 6 · 17%
Dəmirov (gəlir)
Salaməleyküm...
Qorxmazov
Zəhrimar salaməleyküm, hər içəri girəndə adam salam verər! Bayramalı nə oldu?
Dəmirov
İndicə gələr... (Diqqətlə Qorxmazovu süzür.) Yoldaş Qorxmazov, rənginiz niyə əhəng kimi ağarıb?
Qorxmazov
Heç, malareyam var. (Uşaq ağlaması)
Dəmirov
Bu nə səsdir, yoldaş Qorxmazov?
Qorxmazov
Aha, səs yan otaqdan gəlir. Deyəsən orda siçan var.
Dəmirov
Necə? Siçan?!
Qorxmazov
Adə birdən parçaları çeynəyib tökərlər, düşərik qana, tez gir otağa, qov siçanları.
Dəmirov
Xeyr atam... mən uşaqlığımdan siçandan qorxuram. Qoy həyətdən pişik çağırım tutsun, piş-piş... piş...
Qorxmazov
Xərifləmə... Tez ol, özün tut.
Dəmirov
Ya həzrət Fatma, ya həzrət bibi... (Qorxa-qorxa otağa girir, uşağı gətirir.) Nə zorba siçandır...
Qorxmazov
Bu nədir, adə...
Dəmirov
Möcüzədir, möcüzə.
Qorxmazov
Bu sənin kələyindir, əclaf! Hamıdan qabaq sən burda olmusan.
Dəmirov
Vallah xəbərim yoxdur.
Qorxmazov
Tez ol, al uşağı boynuna!
Dəmirov
Boynuma alım?
Qorxmazov
Əlbəttə, boynuna.
Dəmirov
Baş üstə. (Uşağı boynuna qaldırır.)
Qorxmazov
Qoy yerə... Mən vicdanının boynuna deyirəm, öküz boynuna yox...
Dəmirov
Aləm bilir ki, mən sonsuzam... İnsaf yaxşı şeydir axı...
Qorxmazov
Yaxşı, bəs onda bunu mənim otağıma kim qoyub, kim? (Fikirləşir.)
Dəmirov
Nə bilim, səhər tezdən Gülara burda qurdalanırdı...
Qorxmazov
Aha, tapdım, tapdım!
Dəmirov
Kim qoyub?
Qorxmazov
Bunu bir sən bil, bir də mən...
Dəmirov
Sən bilirsən ki, mən sirr dağarcığıyam.
Qorxmazov
Bu Gülaranın işidir, Gülaranın. O, bizə şər atmaq istəyir. Öz körpəsini atıb bizim üstümüzə. Bu yaxında kurorta getməsi də fırıldaqdır.
Dəmirov
Görəsən kimdəndir?
Qorxmazov
Allah bilir, hələlik səs-küy qoparmaq lazım deyil. Başa düşdün? Bu bizə gələcək üçün lazım olacaq. Tez əyalını, o Fatma xalanı çağır görüm.
Dəmirov (pəncərədən Fatmanı səsləyir)
Ay qız, Fatma!
Qorxmazov
Yaxşı Gülara...
Fatma (gəlir)
Salaməleyküm!.. Bıy, bu körpə kimindir?
Qorxmazov
Onu sonra sənə Dəmirov deyər. (Dəmirov Fatmanın qulağına pıçıldayır.) Deyin görüm ikiniz ər-arvad mənim rəhbərliyim altında nə qədər maaş alırsınız?
Dəmirov
120 manat.
Qorxmazov
Sizə bir o qədər də mən Qorxmazov verərəm. Oldu? (Dəmirova pul verir.) Çox da bəzi atalar, tfu, atalar yox, analar vicdansızlıq eləyib öz gül kimi körpələrini atırlar çölə. Bəs bizim namusumuz harda qaldı?! Bu günlərdə nəvəniz olmuşdur. Qoy gəlin bu körpəyə də baxsın. Bunun tərbiyəsini sizə tapşırıram. Hələlik bir siz bilin, bir də mən...
Dəmirov və Fatma
Arxayın olun!
Qorxmazov
Aparın!
Fatma
Sizə bir kəlmə sözüm vardır.
Qorxmazov (diksinir)
Nə söz?
Fatma
O söz ki, mən qocalmışam, mənə yazığınız gəlsin. Siz idarəni yaman zibilləyirsiniz. Bir az... (Yerdən papiros kötüklərini yığır.)
Qorxmazov
Artıq danışma, get!
Dəmirov və Fatma gedir.
Qorxmazov
Malades sənə Qorxmazov. Bu tələ, kimin ağlına gələrdi?! Məni məğlub eləyən hələ anadan olmayıb. (Ayna qabağında sifətində gah ciddi, gah mülayim hərəkətlər göstərir. Sonra stol arxasında oturub əl və sifət hərəkəti ilə məşq eləyir.) Yaxşı Gülara, görüm əlimdəki bu canlı dakumentin qabağına necə çıxacaqsan?
Bayramalı (gəlir)
Salam, yoldaş Qorxmazov. Gəldim ki, sizi xəbərdar eləyim ki, siz rəhbərliyə gələn gündən bağçılıq işlərimiz öz yoluyla gedir. Deyirəm vallah təbiətin də özünə görə qanacağı var. Sizin mərhəmətinizlə bostanımızda xiyarımız da, pomidorumuz da, badımcanımız da xeyli tərəqqi etmişdir. Bircə buyurun baxın! (Portfeli açıb meyvəcatı stolun üstə tökür.)
Qorxmazov
Əhsən... Bəs qovun-qarpızımızın kefi necədir?
Bayramalı (qulağına pıçıldayır)
On-on beş pud nübarlıq göndərmişəm.
Qorxmazov
Malades. Bax varam belə can yandıran çesni rabotniklərə.
Bayramalı
Buyurun, bu kağızlara qol çəkin.
Qorxmazov
Bəri ver... (Kağızlara qol çəkir.) Bostanımızın inkişaf və tərəqqisini təsdiq edirəm. Aha, yaxşı yadıma düşdü... Qorxuram mən evə gedənəcən Dünya xanım qovunları qonşulara göndərə.
Bayramalı
Rəfiqəniz elə qadınlardan olmasın gərək.
Qorxmazov
Elədir, elədir! Azadsan...
Bayramalı
Hörmət və ehtiram. (Gedir.)
İçəri iki qadın girir.
Dəmirov
Analar qırğom, bacılar qırğom.
Müştəri qadın
Ağıllı danış. (Qorxmazova) Yoldaş direktor, mənim şikayətim var.
Qorxmazov
Necə, mənim rəhbərliyim altında şikayət?
Müştəri qadın
Burda da üz gördülük? Siz allah baxın görün usta onunçün necə tikib, mənimçin necə? (Ayna qabağında fırlanır.)
Aktrisa
Yoldaş direktor, mən aktrisayam. Bu paltarı öz zövqümə görə tikdirmişəm. Bu qadın yapışıb yaxamdan, deyir ki, gəl bu saat gedək müdirin yanına, sən nəçisən ki, üz görüb səninçin belə qəşəng paltar tikiblər. Daha nə bilim nələr, nələr...
Qorxmazov
Heç bir şey başa düşmürəm.
Müştəri qadın (güzgü qabağında əda ilə öz fiqurasını nümayiş etdirir)
Siz allah mənimkinə də baxın, onunkuna da...
Usta (Qorxmazovun qulağına pıçıldayır)
Günah məndə deyil.
Qorxmazov
Ay arvad, nahaq, napras yerə skandal eləyib şum salma... Aldığım sveji məlumata görə sizdə yerli-dibli fiqura yoxdur.
Müştəri qadın
Necə, məndə fiqura yoxdur... (Güzgü qabağında fırlanır.) Bəs bu nədir?
Qorxmazov
Canım, mən demirəm ki, usta deyir də...
Müştəri qadın
Aha, başa düşürəm... O, aktrisadır-nədir, ustanı razı salıb, odur ki, o da onun xeyirə-şərə yaramaz fiqurasına tərəfdar çıxır. Mən ustaya artıq bir şey vermədiyimçin mənim gül kimi fiquramı yerə vurur. Belə də haqsızlıq olar?
Qorxmazov
Yoldaş fiqura, siz lap qranitsanı keçdiniz ha... Mənə Qorxmazov deyərlər. Qəprizbazın biri qəprizbaz... Təvəqqe eləyirəm bayıra...
Dəmirov
Anam qırğom, xalam qırğom.
Müştəri qadın
Mənə xala deyirsiniz! Heç eybi yoxdur... Ərimin qeyrəti olsa, gəlib öz arvadının fiqurasını müdafiə elər. (Hirslə gedir.)
Telefon zəng vurur, Qorxmazov telefon dəstəyini götürür.
Qorxmazov
Allo, guya biz fiqura-zad görməmişik. (Telefona) Necə? Bağışlayın, əşi... səninlə deyiləm? Necə, necə, mən yatmışam? Dünən Nadirlə Gülaranın nişanı olub? Sən də ordaydın. Adə mən onların direktor müdiri ola-ola mənim bu dəm-dəsgahdan xəbərim olmasın? Bəli, bəli, burda olacağam. Sənə nə növbə axı... Əla parçadır. Arvad-uşağa da? O da bu gözlərim üstə... Dediyim o orden əhvalatını bir yoxla görək, sağ ol! (Dəstəyi asır.)
Nadir əlində eskizlər gəlir.
Nadir
Salam, yoldaş Qorxmazov!
Qorxmazov
Yoldaş, rəssam yenə padpolnı işləyirsiniz ha... Rəssam olanda nə olar ki, adam öz rəhbərini saymaz?
Nadir
Nə deyim, elə birdən oldu. Yanınızda xəcalətliyəm.
Qorxmazov
Heç bilirsən sənin üstündə başıma nələr gəldi? Deyirlər ki, ştatda belə bir vəzifə yoxdur. Dilavərə poladdan keçən bir əmr verib keçirtdim səni öz ştatıma. İndi sən də gərək elə paltar nümunələri düzəldəsən ki, görənlərin gözləri dəvə gözü kimi açılsın.
Nadir
Buyurun, çəkmişəm. (Eskizləri göstərir.)
Qorxmazov (diqqətlə baxır)
Bax bu yaxşı, bu yaramaz. Bu yaramaz. Bu da yaramaz. Məni qana salma... Əl çək bu köhnə əks-inqilabi modalardan, canım... Deyirsən ki, butulka balaq şalvarı Nikolay vaxtı burjuylar da geysin, inqilabdan sonra bu gün bizim adamlar da?.. Yox, yox, yenilik lazımdır, yenilik! Qoy bizim şalvarların balağı ürəyimiz kimi şiroki olsun. Qoy başqa atelye modalar da bizdən ibrət götürsünlər. Çalış cavan oğlan, özünü göstər!
Nadir
Çalışarıq.
Qorxmazov
İndi keçək məsələnin əsasına. Onu bilirsən ki, ayın 13-də parkda atelye modaların böyük sərgisi olacaq?
Nadir
Bilirəm.
Qorxmazov
Onu da bilirsən ki, ya orda mənim də çıxışım var. Dalı da karnaval, dəm-dəsgahı!
Nadir
Bilirəm.
Qorxmazov
Tikdiyimiz kostyumların, paltarların göz çıxaracağına min faiz əminəm. Əsil mətləb orasındadır ki, sənə tapşırdığım bəzək şəkillərini vaxtında qurtarasan.
Nadir
Çoxdan qurtarmışam.
Qorxmazov
Afərin, bəs o biri işimiz necə olsun? Onu yarımçıq qoydun axı...
Nadir
Şəklinizmi?
Qorxmazov
Əlbəttə.
Nadir
Ancaq, indi bir vacib işim var.
Qorxmazov
Adə, bundan da vacib iş olar. Bu gün-sabah anadan olan günümdür axı. (Qorxmazov ayna qabağında özünü düzəldib, sonra oturur. Barmağını gicgahına qoyub ciddi vəziyyət alır.)
Nadir (üzü divara söykənmiş şəkli çevirir. Fırçanı rəngə batırıb işə başlayır.)
Yoldaş Qorxmazov, sizi təkrar bir məsələdən xəbərdar etməliyəm ki, mən janr etibarilə karikaturistəm.
Qorxmazov
Necə-necə, qarğaturist?.. İstəyir lap çalağanturist ol... ancaq...
Nadir
Nə qarğaturist, nə də çalağanturist. Karikaturist.
Qorxmazov
O nə deyən sözdür?
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/suleyman-rustem-geldi-geder-birinci-perde
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Gözəllərin arasında gözəl nigarım itib,Çiçəkli, güllü bahar vaxtı ilk baharım itib.
Vəfalı qalıbYenə könlüm quşu xəyala dalıbBaşımın üstünü dumanlar alıb.
Süleymanlı yollaraÇoxdandır bələdəm mən o tufanlı yollara,O dil bilməz yollara, o hicranlı yollara.
İki anaHəyatımın mənasıdır qəlbimdəki iki anam,Mən onların nəfəsilə nəfəs alıb yaşayıram.
Başqa şairlərin şeirləri
Çərxin yaman gərdişindənƏcəb sərgərdan mən oldum
Qamətü qaşından olmuş əzbərim nun-əlqələmQamətü qaşından olmuş əzbərim nun-əlqələm,Məktəbi-eşq içrə mən tifli-səbəqxanın sənin.
QaldımYanaram, yanaram, dilim dönməz,Qərib qərib qürbət ellərdə qaldım
Gəraylı: Yaxşı olur qövm qardaşYaxşı olur qövm ü qardaşEl başına dönim sənin