Şöhrət
Şöhrət bir sürüşkən, möhtəşəm qaya,Ləl, gövhər parlayır başında onun.Hər qalxan özünü çətin saxlaya,Dərd olur üstündən aşanda onun.
Sürünə-sürünə qalxır ilanlar,Qartal qanad çalıb birdən ucalır.Orda məskən salır layiq olanlar,Nalayiq sürüşüb dərədə qalır.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/tofiq-bayram-sohret-2
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir