Bir “ovçu” ceyranı görür qəfəsdə,Gözləri qurd kimi yanıb parlayır.Böyründə bir xanım qolları üstə,Bir xallı küçüyü hey tumarlayır.

İnsanlar, bəs insaf, mürüvvət hanı?Qoşulun, hay verin bu dərdli səsə:Qurtarın məhbəsdən yazıq ceyranı,Vəhşi ovçuları salın qəfəsə!

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri