Ürəyini quşlar dənləyən qoca
Bu duman hardansa azıb,gəlib mənə sığınıb,yazığın dağın gəzirəm,bu qar xoşuma gəlmir,sinəsindən öpməyəqardan ağın gəzirəm.
Göyüzündə qaça-qaça,hara gedir bu uşaq?!Bu uşaq hamıdan qoca,xəbəri yox qaçdıqca,sınır göyü, sınır yolu,xəbəri yox,ürəyi sınıq sevgiylə,ovcu sınıq göylə dolu.
Toxunuram sınıqlara,sınıqlar quşlara dönür,ürəyim bir ovuc dənə,quşlar ürəyimə qonurürəyimi dənləməyə.
Ay uşaq, dəymə, dəymə,qoy dənləsinlər, ay uşaq,bax, duman baxır, sən də bax,bu qoca indi uçacaq,
gözləri göyüzüylə,canı uçuşlarla dolu,ürəyin quşlar dənləmiş,içi quşlarla dolu.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/vaqif-bayatli-oder-ureyini-quslar-denleyen-qoca
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Köçən sonuncu bəy qızıydı bəlkə,Sonuncu bəy oğlu da köçəcək...
Allahın ən dümdüz, ən ağ, ən tənha tüstüsüSovet dönəmində günahsız güllələnmə cəzası alanlara*Divarın qoynuna sığınan oğlan,
Şair və şərŞair dedi şagirdinə:– Şer deyilən bir dinə
Ölümün ləzzətli vaxtıXeyri yox, ha küs, ha inci,daha səni adam saymır
Başqa şairlərin şeirləri
Şəxsimə aid bir bədbəxtliklə qara fikirlər edib, düşündüyüm zaman müğləq və qeyri-müəyyən əhvalımı təsvir üçün bilaixtiyar qələmə aldığım şu bir neçə bəndləri dərci-stuni-«Füyuzat» edərək, bir növ sakitləşmək arzusundayam. Çünki demişlər nəql etdikcə dərd azalar.Qaranlıqdır bana dünya.
EylərsənDil mənə verübsən, könül ağyarəBilmənəm ki sən nə xəyal eylərsən
Təcnis: Badi-səhər bir gözələ tuş oldumBadi-səhər bir gözələ tuş oldumOndan mənə dəydi aya sərandı
GəlmədiGecə-gündüz yollarına baxaram,Hanı mənim barabarım, gəlmədi.