Hər səhər bad əsər, arizi-cananə dəyər,Toxunur sərvə gəhi, gah gülüstanə dəyər.

Olmasa qabil əgər dəhr cəfa verməz ona,Tə’m biləzzət olanda necə dəndanə dəyər.

Şəm gər yansa savadi-şəb üçün heyf olmaz,Şö’ləsi çünki onun arizi-cananə dəyər.

Söhbəti-nakəsü namərd həmin söhbət imiş,Tut ki, bir mərd ətəyin dövləti-xaqanə dəyər.

Sən ki, bir mərdin ucundan nə bəla çəkdin isə,Vəsli-didari onun rəhməti-qüfranə dəyər.

Mən ki, meydani-bəla içrə sərim top edərəm,Ta düşər əldən-ələ axırı çövkanə dəyər.

O nə qəmdir oda bir mərdin ucunda yanasan,Verəsən canını bir canə ki, min canə dəyər.

Canımı atəşi-qürbətdə belə yandırıram,Necə şəm’ə dolanıb hər gecə pərvanə dəyər.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. ``Nə qədər olsa qoca gərçi Vidadi xəstəYenə Vaqif kimi, əlbəttə, yüz oğlanə dəyər

Каждое утро веет зефир, ищет любимую на заре,Порою касается он ветвей, порой мокрых роз в серебре.Скверная пища вязнет в зубах, в горло не хочет она идти.Время проносится мимо тех, кто не стоит на его пути.Напрасно в бархатной тьме горит маленький, нежный огонь свечи,Может любимой коснуться он и озарить ее стан в ночи.В беседе с ничтожным тратишь слова, напрасной становится речь твоя.С мудрым беседуй — хаганских богатств стоят одежды его края.И на арене бед обращу голову в круглый, кровавый мяч,Пустит ее по чужим рукам, в свальную яму бросит палач.Смерть за достойного — славная смерть, великой жизни она равна,Жизнь пожертвуй за душу ту, тысяча душ которой цена.Пусть Видади немощен, стар, дряхл, морщинист и некрасив,Но все же он стоит сотен таких пламенных юношей, как Вагиф.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq