Gərçi yüz min aləm içrə var yarından cüda
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
Gərçi yüz min aləm içrə var yarından cüda,Heç kəs mən tək deyil pərvərdigarından cüda.
Dərdü möhnətlər xərab etmiş xəyalım xanəsin,Olmadı ayineyi-dil qəm-qübarından cüda.
Eyləmiş rövşən qəmər hicrə fəraq iftadəsinCümlə yarından cüda, həm külli-varından cüda.
Sorsa yar əhvali-dil gör bir necə söylər səba,Canü tən bitab, dil səbrü qərarından cüda.
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Bir bəlakeş görmədim düşmüş Vidadi xəstə tək,Aşinavü həmdəmü həm dostü yarından cüda.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/vidadi-gerci-yuz-min-alem-icre-var-yarindan-cuda
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Nigara, zövqi-hüsnündən ki, hərdəm ittifaq artar,Fəraqindən gəlir min qəm, qəmindən min fəraq artar.
Sanma, ey dust, sən tək afət canə olmuş, olmamışSanma, ey dust, sən tək afət canə olmuş, olmamış,Gözlərin tək nərgisi-məstanə olmuş, olmamış.
Söylə cananə, səba, halım pərişan oldu, gəlSöylə cananə, səba, halım pərişan oldu, gəl!Çıxdı can, sud etmədi hər necə dərman oldu, gəl!
Şəhdabi-ləbin sağəri-peymanə tək, ey dust!Şəhdabi-ləbin sağəri-peymanə tək, ey dust!Dürci-dəhənin höqqeyi-dürdanə, tək ey dust!
Başqa şairlərin şeirləri · Hicran
Müstədam olğıl həmişə, ey gözəl xanım mənim,Gözləri nərgiz, yüzü gül, zülfi reyhanım mənim.
MürəbbəQanamıq məni, doğrusın deyim,Məni yüz min dərdə salan yar budur
Ey zavallı bəşərƏlinlə təng qıldın başına bu enli dünyanı,Yaxıb yandırdın, ey bədbəxt, bu gülşənli dünyanı.
Mürəbbe: Gedərdi sinəmdən bu dağ həsrətGedərdi sinəmdən bu dağ həsrət,Əgər sənin cəmalını görsəydim,