Nə qədər məyus, ah, nə qədər ölgün,Nə qədər cansızam yenə mən bu gün.Dəyişmiş gördüyün köhnə şiri-nər,Əsərxəyalıma nəsimi-kədər*.Hələ gör nə halda, gör nə dəmdəyəm?Bütün varliğimla yəs, ələmdəyəm.Vücudum torpaqda, sürünür daşda,Xəyalımsa durur hamıdan başda;Rəqs edər o mavi, ağ buludlarda,Enər, nəfəs alar yaşıl otlarda.Gəzər-gəzər öylə durmadan bir an,Arar-arar, yavrum, bir geniş meydan;Öylə bir meydan ki, gülsün azadə,Çəkdiyim zillətlər düşməsin yadə.Bəşər dedikləri duyğusuz vicdan,O boyalı sima, o dönük imanBir az da çırpınsın, gülsün, əylənsinUcalmaq istərsə, bir qədər ensin;Ensin, qaranlıqdan kamiyab† olsun,Qürurun gülşəni saralsın, solsun!Dəmir qollarıyla fəxr edən kütlə,Bağırsın, hayqırsın, həm də cürətlə,Qursun bir ailə... bircə ailə...Müjdələr gəlsin bu şeyda bülbülə,O zaman gülərəm, gülərəm, heyhat...Bilməm gələcəkmi bir böylə həyat?..

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar