Hər zaman kim, qarşuma ol dilbəri-məhru gəlür,Canimə bir od düşür, bu dilimə yahu gəlür.

Sinəmi qarşu tutaram, kuyinə ol dilbərin,Sağınuram dəmbədəm Veysi-Qərindən bu gəlür.

Həsrətindən dilbərin düşdüm Sərəndib kuhinə.Aşiqi-dilxəstəni hərdəm sorur ahu gəlür.

Canımı qurban qalardım, yoluna ol dilbərin,Ol zəmandan kim, deyərlər ol büti-məhru gəlür.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Ey Xətai, sən vücudin cuyini pak eylə gəl,Çünki, pak olsa ona sərçeşmədən bir su gəlür.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq