Qayalar Şuşada varaq-varaqdı,Hər qolda min dastan oxumaq olar.Bu yerə bir şeir yazmaq nahaqdı,Nəğmələr çələngi toxumaq olar.

Qonaq gəldiyimi duyub elə bil,Yenə sığallanıb, daraqlanıbdı.Qayalar küləyin əliylə deyil,Zamanın eşqiylə varaqlanıbdı.

Qoynundan uçurub neçə qartalı,Neçəsi uçmağa hazırdı burda.Vaqif qoşmasını Vaqif xəyalıQayalar qaşına yazırdı burda.

Bu Çətin dərəyə baxdığı andaFikrini uçurdu sirlər, soraqlar.Xəzinə qayası qırışlarındaHələ açılmamış xəzinə saxlar.

Duyğular selində çağlayıb axsan,Qanadın açılar, quşa dönərsən.Bir parça daşına biganə baxsan,Quruyub yerində daşa dönərsən.

Cabbarın, Bülbülün, Xanın səsiniQəlbinə yazdıran haldı qayalar.Dağlar yaxşı bilir vəzifəsini,Lal olar, kim desə laldı qayalar.

1975, 28 may

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri