Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
زلف جانان سحر از باد صبا در هم شدعاقلان مژده که زنجیر جنون محکم شد
İFTARDAN BİR GÖFTAR,YA MƏCMUƏDƏN BİR LÖQMƏAtmış niqabi-hüsnin məcmuəyi-təvangər,Məcmuədə düzülmüş eyzən xuruş sərasər,
Daş harayıVaqif Bəhmənliyə*«Xudafərin su altında qalacaq» – dedin:
Parodiyalar(Küçələrə su səpmişəm)Ürəklərə xof səpmişəm,
Mən hazıram (Səməd Vurğun)Bu gün mənimSağlam bədənimdə qan-tərə batan
DəyməUşağı danlama onun səsindən,qoy sevinc yayılsın bütün aləmə.
DarıxmışdımBu gün doğma yerlərdən keçdim,qar əvəzinə
KorO, giləsiz gözlərində qorxu, təlaşDöyəcləyir ağacını qır səkiyə.
Dəvə və siçanBir dəvə qatarından ayrılıb çöldə tək qalmışdı, iştaha ilə qanqal yeyirdi. Bu aralıq bir siçan yuvasından çıxmaq istərkən dəvəni gördü. Əvvəlcə qorxub çəkildi. Sonra bir müddət durub o zorba heyvana heyrətlə tamaşa etdi. Bir az ürəklənib yaxın gəldi, dəvənin boynuna bağlanmış kəndirlə oynamağa başladı. Sonra kəndiri tutub çəkdi. Dəvə yerindən hərəkət etdi. Dəvə hərəkət etdikcə siçan ipi dartıb çəkdi. Siçan getdikcə dəvə də itaət edib onun ardınca gedirdi. Siçan özözünə lovğalandı: “Sən bu siçan bəydə hünərə və igidliyə bax, bu zorbalıqda heyvanı çəkib aparıram”. Dəvə eşidib dinməli.Onlar gəlib bir çaya çatdılar. Siçan dayandı, bir çaya baxdı, bir də dəvəyə. Dəvə dedi:
1140–1225Nüsrətəddin Əbubəkr öz sevimli qadını Təlienin ölümündən sonra məmləkətin idarəsini öz vəzirlərinə buraxıb sərxoşluğa başladı. O, bütün vaxtını şərab süfrəsinin başında və qadınının məqbərəsində keçirirdi. Buna görə də Azərbaycan məmləkətinin hüdudu get-gedə kiçilir və düşmənlər hər gün bir şəhəri alırdılar.Nüsrətəddinin şöhrət və pəhləvanlığı şərab və sərxoşluq çuxurlarında çürüdüyü zaman, Azərbaycan məmləkəti əleyhinə Şərqdə təzə
Neçin ol səngdil, bu mənNeçin ol səngdil, bu mənÇəkən əfğanə bir baxmaz?
AğlamaAylar-illər mən yolunu gözlədim,Düz ilqarlı Bəsti xanım, ağlama.
Səadətnamə, 22سخن شیخ محی ملت و دینچون نکرد این دل مرا تسکین
TelliŞahmar zülflərini görəndən bəri,Dərdim artıb, dönüb ümmana, Telli!
QabaqdaSəhrin şöləsində buldum bələdi,Xoş gəldi xoşuma halı qabaqda.
YollarımBir ucu dənizdə, bir ucu göydəTorpaqdan Allaha çatan yollarım.
Ərəbcə şeir 1ته علی المستهام فیک جمالاو تکبر علی الکئیب دلالا
Ey pəri, sənsiz pərişan ruzigarəm doğrusuEy pəri, sənsiz pərişan ruzigarəm doğrusu,Sən gedəldən bərlü bisəbrü qərarəm doğrusu.
Tazə lüğətdənMəşrutə – (osmanlıca) şərt sözündən çıxıb. Yəni şərt qoysunlar ki, hər kəs xəzinədən nə oğurlayıbsa, dinməz-söyləməz gətirsin qoysun yerinə.Məşrutə – (iranca) şərit sözündən çıxır. Yəni adamları tutub bir-bir şəritdən assınlar.
BəlkəBu şerə Polad Bülbüloğlu*mahnı bəstələmişdir.*
Qəsidə 2کار مده نفس تبه کار رادر صف گل جا مده این خار را
CavanmərdlikƏgər aqilsən, et kəsbi-həqiqət,Həqiqətdir qalan, ey əhli-fitnət!
Sevgi candan ayrılmazSevən könlüm sevdi səni,Sevgi candan ayrılmaz!
OlaydımÖmür keçir, gün keçir,Saçlarına düşür dən.
Məsnəvi 34دو نفر دزد خری دزدیدندسرِ تقسیم به هم جنگیدند
Qəzəl 77برو ای تُرک که تَرک تو ستمگر کردمحیف از آن عمر که در پای تو من سرکردم
BaharNovbahar oldu, günəş şölələnib nur saçır,Qar ərir sellər axır, ot göyərir səhradə.
Örtmə pəncərəni...Örtmə pəncərəni!..Necə? Sətəlcəm?
Son baxışlarDeyirlər bir insan ölcəkKainatın üzü dönür.
Qəhrinə, küfrinə cümlə dayandımQəhrinə, küfrinə cümlə dayandım,Əvvəl iqrar verib dönən gəlməsin.