Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
عشق اگر بازد کسی با روی دلداری چنینور سر اندازد کسی در پای عیاری چنین
Töhfeyi-Sami, bölmə 153از طبقات بلده المؤمنین قم است و از زمره ی غوایت مآب و الشعراء یتبعهم الغاوون زیرا که با وجود تمکن در مسند خیرالبرایا اکثر اوقات زبان به فحش و هجو میگشود و غایتش خالی از فضایل و خوش طبعی نبود این بیت از جمله اشعار اوست :چو بگشت کویت آیم به بهانه رخ بپوشی
Musa və çoban əhvalatıBir gün olmuşdu Həzrəti-MusaCanibi-Turi-pakə rəhpeyma.
Sonu olmalıVarlıq öz sirrini saxlar özündə,Yoxluq bir sınaqdır insan gözündə.
Rübai 63چون کشته ببینیام دو لب کرده فرازوز جان تهی این قالب فرسوده به آز
Qəzəl 54گفتم ای ترک نظر سوی من غمگین کنرحمتی بر من محنت زده مسکین کن
Xeyli vaxtdır, ayrılıb məndən o cananım mənimXeyli vaxtdır, ayrılıb məndən o cananım mənim,Firqətilə gündə min dəfə çıxar canım mənim.
Süleymanam, dəyişmərəmKönül necə sevinməsin, bahar gəlib, bahar gəlib,Gəzib diyar-diyar gəlib.
Qəzəl 131ساقیا فصل بهار است و هوای گشت باغبوی گل کی میکند بیباده ترطیب دماغ
Müfrəd 13به آن هم مفتخر هم مبتهج شددلش با انس و راحت ممتزج شد
İnteligentlər deyir ki ("Deyirik haləti-təhsildə: millət! millət!")İnteligentlər deyir ki:**Deyirik haləti-təhsildə: millət! millət!
Digər şeir 79آنقدر مهلتم از هجرده ایجان که بدلنقشی از صورت زیبای تو تصویر کنم
Həkim, mənə o nüsxəni yazma sənHəkim, mənə o nüsxəni yazma sən,Mənim dərdim başqa dərman istəyir.
MəhəbbətMən sənə bağlıyam xatirələrlə,nə bilim,
Ğəmi-eşqün məni avarə qıldıĞəmi-eşqün məni avarə qıldı,Fəraqın yürəgümni parə qıldı.
Pərakəndə şeir 199دل فتاد از چشم مست یار تا فرزانه شدتا ز جوش افتاد می آواره از میخانه شد
Qitə 36Kufəli bir gözəl kor bir əcəmlə,Oturub eşqdən edirdi söhbət.
Qəzəl 688دل سرای خاص شد، از مجلس عامش مگوجان چو بر جانان رسید، از پیک و پیغامش مگو
Rübai 105Ya Rəb, and verirəm Peyğəmbərə mən,Rəsulun məzarı xatirinə sən
Akldur dîvâne vü âkil gönülAkldur dîvâne vü âkil gönülYüz göz ile sana virdi dil gönül
QəssabBir dəfə bunu eşitdim ki, qonşu Məşədi Məmmədəli qızını verir qəssab Şamilə. Bir dəfə də eşitdim ki, daha vermir. Axır vaxtlarda deyirdilər ki, Məşədi Məmmədəli qızını qəssab Şamilə verməyə razı olub. Ən axırda genə dedilər ki, Məşədi Məmmədəli qəssab Şamildən inciyib və qızını daha ona vermir.Üç-dörd gün bundan qabaq qəssab Şamil gəldi bizə. Bununla bizim bir yüngülvarı qohumluğumuz da varmış (yəni: özünün rəvayətinə görə). Məlum oldu ki, qızı nəhayət xoşlayıb, amma Məşədi Məmmədəli genə nədənsə, qızını vermək istəmir. Şamil xahiş etdi ki, mən vasitə olam və bəlkə Məşədi Məmmədəlini yumşaldam. Qəbul etdim. Dedim:
Qəzəl 75«و هُوَ مَعَکُم» گفت از این معنی چه خواست؟یعنی جانها در بقای حق فناست
Qəzəl 239زلفت شب است ای سیمتن! رویت مه تابان در اوخط تو پرگاری که هست اندیشه سرگردان در او
Töhfeyi-Sami, bölmə 155از طبقه حجازیه قزوین است و در آنجا مولانا امان جان مشهور بود وفاتش در شهور سنه خمسین و تسعمایه واقع شد این مطلع از اوست :مرا توفیق ده یا رب که بوسم آستانش را
Hikmət (İki aqil kəs eyləməz dəva)İki aqil kəs eyləməz dəva,Eyləməz bir-birinə büğz əsla.
İnancMən deyirdim ki mənim gözlədiyim gün gələcək,Bir sabah türkülərim Türkiyədən yüksələcək.
Rübai 68خاموش بوم تا نکند چندین نازاو کرد گنه کرده بعذر آید باز
Qəzəl 60ای عارض چون روزت روزم به شب آوردهوی غمزه جانسوزت جانم به لب آورده
Vəfasızdır, könül, hər kim əsirgər canı canandanVəfasızdır, könül, hər kim əsirgər canı canandan,Gərək canan yolunda keçsin aşiq şövqlə candan.
Yerini verə bilməzMən əlləri qabarlı bağbanam vətənimdə,Bağçamın güllərini yad əllər dərə bilməz.