Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
زینهار ایدل از آن غمزه که شمشیر بدست استباحذر باش که از مست کسی طرف نبستهست
Desələr səfərə çıxmaq gərəkdirDesələr səfərə çıxmaq gərəkdirƏn uzaq səfərə məni göndərin.
Qıza “beş” düşürBir dünya gözəli, bir adı pünhangörüşə qaçırdı əlində dəftər.
Ey vay ki, qaldım yenə qürbətdə qəribEy vay ki, qaldım yenə qürbətdə qərib,Nə yarü nə qəmxarü nə həmdəm, nə təbib.
Pərakəndə şeir 416نسیم از چمن و مشک از ختن گویدگل شکفته ازان چاک پیرهن گوید
Qitə 282Bu dünyanın sərvəriyəm, təbim mənim rəvandır,Cənnətin dörd bulağı da axır təbimdən yeksər.
Qəzəl 825به خرابات گذارم ندهند از خامیسوی مسجد نتوانم شدن از بدنامی
Qəzəl 195Nədəndir halimə rəhmin sənin, ey məhliqa, gəlmir?Nə bütsən ki, sənin daş qəlbinə rəhmi-xuda gəlmir?
Ne hastadur gözi ki cânuma mu'âlic olurNe hastadur gözi ki cânuma mu'âlic olurOha dutar anı ki ol hevâda hâriç olur
DedilərGördülər yuxlamışam, şad olub oxqay dedilərBir deyirdim ki, duram, yox hələ lay-lay dedilər.
Qəzəl 200هرکجا در دو جهان عاشق روشن راییستدر سودای دلش از غم او سوداییست
Rübai 22در دایره وجود موجود علی استو اندر دو جهان مقصد و مقصود علی است
Töhfeyi-Sami, bölmə 221از ارقاب مولانا شرف الدین علی یزدی است صاحب ظفرنامه تیموری است بوفور فضایل و کمالات صوری و معنوی در نظم و نثر فرید، و در رقت معانی و سلاست الفاظ وحید، ابکار افکارش بلباس معنی های رنگین آراسته و عروس حجله خیالش بزر و زیور قبول پیراسته در یزد جمله الملک شاه نورالدین نعمت الله است و راتق و فاتق مهمات آن حقایق پناه، این اشعار زاده ی طبع فکر بکر آن افادت شعار است :بهتر از گوشه میخانه ندیدم جایی
Yar eyləsə üşşaqi-diləfkarə ədavətYar eyləsə üşşaqi-diləfkarə ədavət,Mümkün degil aşiq eləsin yarə ədavət.
ŞairTorpağa bağlı qalmayan şairSanki dibçəkdə kol kimi yaşayır.
Rübai 128ای طره تو ز مشگ و از عنبر بهروی تو ز ماه و قدت از عرعر به
Qitə 27مرا ز غیبت خاقانی و خریش چه باک؟چون او به نزد دل من کم از جوی سنجد
Saqiya, bir bu deyil nəşəsi peymanəmizinSaqiya, bir bu deyil nəşəsi peymanəmizin,Hələ bundan soradır ləzzəti meyxanəmizin.
Süleyman neyləsin?!Olmasın hicrində bu könlüm, pərişan, neyləsinEtməsin öz canını canana qurban, neyləsin.
Qəzəl 220ای فرّ و عزّ و جاه عیان از جبین تواقبال زر خریده لعل نگین تو
Rübai 23تا هر کست ای شانه نگیرد بر دستکوتاه کن از دو زلف آن دلبر دست
Ləali-mənzumə, fəsil 25ای محرم پردۀ نهان خامۀ رازوی هشته رسل به درگهت روی نیاز
Yüz süfrədə müftə nemət dadsan daYüz süfrədə müftə nemət dadsan da,Yalnız əməyinə minnətdar ol sən.
Dünyanın sakit yeriYenə divanəydi şahanə könlüm,cahanda sığmırdı cahana könlüm.
Yüz şükr ki, sərf eylədim əyyami-şəbabYüz şükr ki, sərf eylədim əyyami-şəbab,Məhbubü şərab ilə məni-xanəxərab;
Pərakəndə şeir 424از بس ادب که یافت دل ما ادیب شدبیمار ما ز رنج کشیدن طبیب شد
Qitə 298Fələki doğmuşdu sehrimdən mənim,Olmuşdu göylərin sirrinə agah.
Qəzəl 829اگر هزار یکی زان جمال داشتمیرعایت دل مردم به فال داشتمی
Qəzəl 202Oynamaqçün hər uşaq qəlbimi bir yanə çəkər,Könlüm ətfalə qocaykən məni baziçə edər.
Tâk-ı ebrûda oturmış türk-i tîr-endâzı görTâk-ı ebrûda oturmış türk-i tîr-endâzı görFitneyi göge yitürmiş turra-i serbâzı gör