Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Söylə mənə, ey şapka, nədir səndə əlamət,Baş yendiririk doğrudu bir xanı görəndə,
Qəzəl 202باغبانا، به جهان تخم نکو باید کاشتهم از آن جنس که میکاری بر باید داشت
Rübai 27تا می نشنوی ز خویشتن واحد و فردتحصیل مراد خویش نتوانی کرد
Töhfeyi-Sami, bölmə 223از بزرگ زاده های شهر کرمانست و بوفور هنر و اصل و گهر مقبول اهل زمانست، این شعر از اوست :
Nə tutmuşsan, könül, qürbət diyarın, əzmi-Şirvan etNə tutmuşsan, könül, qürbət diyarın, əzmi-Şirvan et,Tamaşayi-rüxi-yar ilə seyri-kuyi-canan et.
Ömrə bədəlİlk sevginin ilk duyğusu ən dadlı əməldir,İlk sevginin ilk duyğusu bir ömrə bələdlir.
Rübai 130دوش آمد دست سوده و آسودهآسوده ز رنج و مشک بر مه سوده
Qitə 31به خدایی که ید قدرت اوگردش چرخ را به فرمان کرد
Sən bir gülüsən, sevgilim, ən tazə baharımSən bir gülüsən, sevgilim, ən tazə baharım,Bir bülbülüyəm mən də bu qiymətli diyarın.
ÇağırSənə üz versə kədər, məclisə cananı çağır,Dodağı qönçəli, ol gözləri ceyranı çağır.
Qəzəl 225ای آستان قدرت لبریز پادشاهیذات تو فرد اول از قدرت الهی
Müfrəd 24بیش از آن است که آید ز زبان تقریرشی میسر شود از نوک قلم تحریرش
Qəzəl 25لب عذرا که دل وامق از آن خونین استنوعروسیست که خون جگرش کابین است
Yollarda axtar məniMəni yollarda axtar,Eniş-yoxuş yollarda.
Qız idin – sevinən, qaçan, güləyən...Mən bu daş saçlara sığal çəkmişəm,nə qədər öpmüşəm bu daş üzündən,
Ey sürməli çeşmin iki badami-siyahEy sürməli çeşmin iki badami-siyah,Yüzün çəmən, hüsnü xəttin mehri-giyah.
Pərakəndə şeir 467ای دل بی تاب زاری واگذارگریه با ابربهاری واگذار
Qitə 323Bu dünyada mərdlik, sədaqət hanı?Gül bitirməz bu fələyin güldanı.
Qəzəl 833سر بگذرانم از سر گردون به گردنیگر بگذرد به خاطر او یاد چون منی
Qəzəl 217Gördükdə səni çəkdi xəcalət güli-xəndan,Guya ki, öz gəlməyinə oldu peşiman.
Varlığım varlıh degüldür sâyedürVarlığım varlıh degüldür sâyedürBir bir ahvâlün diyeyüm saya dur
Lazımdır utanmaqSən adət edibsən gecə-gündüz ha qaşınmaq,Lazımdı baxanda sənə odlarına yanmaq,
Qəzəl 203باز شوری بمحلت زد، ازین کو بگذشتسوک ما سورشد امروز کزین سو بگذشت
Rübai 30از عین علی عین همه پیدا شدوز لام علی لب همه گویا شد
Töhfeyi-Sami, bölmə 230مردی بسیار شریف است و متقی و پرهیزکار مدتی بامر قضای مشهد مقدسه و هرات اشتغال داشت و در آن کار رعایت امانت و دیانت میکرد در شعرید طولی داشت چنانکه بخود لازم کرده که هر شعری که باشد جواب گوید . اما تخلص مرا که عبارت از سامی است و بدو نسبتی ندارد غصب کرده و این از اهل امانت بعید و از روش دیانت بسیار بسیار دور است.
Kim ki, ağzın qönçeyi-xəndan güman eylər, qələtKim ki, ağzın qönçeyi-xəndan güman eylər, qələt,Ləli-nabın çeşmeyi-heyvan güman eylər, qələt.
BayrağımDalğalanan dan yeridir bayrağım,Üfüqlərdən üfüqlərə boylanar.
Rübai 133ناگه ز درم در آمد آن سرو سهیپر غم دل من کرد ز هر غصه تهی
Qitə 33به خدایی که در ستایش عقلنتوانند و گر بسی گویند
Meyxanə məclisində gərək söhbət olmasınMeyxanə məclisində gərək söhbət olmasın,Bir kəsdə söhbət eyləməyə cürət olmasın!