Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Sençileyin aceb eğer uçmağ içinde hür olaHür eğer olur ise niçesi bî-kusûr ola
UnutmasınlarBir il bundan qabaq eşitdik ki, Tiflisdə “Məzhər” adında türk dilində bir qəzetə çıxır.Bir övqat keçdi dedilər ki, “Məzhər” çıxıb.
Rübai 46ای سرو ریاض آشنایی که توییوی شمع طراز روشنایی که تویی
Rübai 75ای روی تو کشف صورت حق کردهانگشت تو فرق ماه را شق کرده
Töhfeyi-Sami, bölmə 212قاضی احمد نام دارد در سیستان بامر قضا اشتغال دارد و خالی از مولویتی نیست و بسیار خوش صحبت و شیرین کلامست و بواسطه آنکه در سیستان قاضی دیگر بود که فربه بود آن را قاضی فربه و این را قاضی لاغر میگفتند این رباعی و مطلع از اوست :شکر لب و شیرین حرکاتند همه
Bir dəm mənə bax, ey gözü bimar, ölürəm mənBir dəm mənə bax, ey gözü bimar, ölürəm mən,Çeşmindən iraq, ey güli-tər, xar ölürəm mən.
Kədər gələndə çən gələrKədər gələndə çən gələr,Kədər qocaldar insanı.
Rübai 145گر دل به وفای تو هبا داشتمیاین شهر ز جور خلق بگذاشتمی
Qəzəl 56داد دلم به دست غم طره دلربای توبرد به عرض بوسه جان عارض جانفزای تو
Qıldın əsir türryei-tərrarə könlümüQıldın əsir türryei-tərrarə könlümü,Zəncirə bağladın bu günü qarə könlümü.
Öpürəm bir də məhəbbətləFərhad Bədəlbəyliyə*Fərhad, oğlum, nə qəşəng bir peşə seçdin özünə,
Qəzəl 3496Gör, cahan şahına şövkət ilə izzət verilib,Mənə bu guşədə bir dünya məhəbbət verilib.
Qəzəl 372Mərdlikdən savayı nə günahım var,Ki, məni illərlə anmırsan, ey yar?!
Qəzəl 661ای دلبر سنگین دل، فریاد ز دست تودستی، که دل من شد بر باد ز دست تو
Rübai 46Çəkəndə nəqqaşı yar surətini,Xalını, zülfünü, lətafətini,
Cân oynamah yoluna oldı gönülüme deynCân oynamah yoluna oldı gönülüme deynGözün ki degmesün gör gözüme karşudur ayn
ŞahzadəQabaqca bunu gərək deyək ki, Məhəmmədəli şahın qardaşı şahdan küsüb gedib Rusiyada Varşava şəhərində olur.Əvvəllər hökumət məmurları şahzadəyə heç məhəl qoymurdular, çünki görürdülər ki, Məhəmmədəli şahın qardaşıdır.
Qəzəl 48یار همسایه تو شد، دریابهمه اینست «خیر ما فی الباب »
Rübai 77ای روی تو گلبن گلستان همهنوش لب تو چشمه حیوان همه
Töhfeyi-Sami, bölmə 218او نیز عم قاضی مذکور است و از جمله اعیان و قضات مشهور، صاحبقران مغفور، او را برسم رسالت نزد شیبک خان ازبک بخراسان فرستاده بود او در اثنای راه این رباعی هزل آمیز انشاد کرده بخدمت ایشان فرستاد :در معرکه یلان زنی را مفرست
Şəm kim, rovşən olub yanmağa pərvanə üçünŞəm kim, rovşən olub yanmağa pərvanə üçün,Yanmağından dəxi pərvanəyə pərva nə üçün?
Azadlıq ilə zəfər çalırlarAzadlıq ilə zəfər çalırlar,Onsuz yaşayanlar alçalırlar.
Rübai 146عناب لبا چو برگ عناب شدیبدرنگ بیامدی و بشتاب شدی
Qəzəl 68باز از دو لب به عالم صد شور درفگندیبنیاد عمر ما را یکباره بر فگندی
Daim bu gözəllik o cəfapişədə qalmazDaim bu gözəllik o cəfapişədə qalmaz,Tünd olsa, axar qanı meyin – şişədə qalmaz.
Sən başqasan, mən başqayamBiganəyə*Mən baharam, sən xəzan, sən başqasan, mən başqayam,
Qəzəl 3544Kimə ki, tanrıdı eşq, dərdinə dərman neylər?Odlanan sinəsinə çağlayan ümman neylər?
Qəzəl 376دلم غارتیدی ز بس ترکتازیز پایم فکندی ز بس دست یازی
Qəzəl 670ای خرمن گل خوشهچین پیش تن و اندام توبلبل نخوانَد وصف گل تا من نگویم نام تو
Rübai 49Verdiyin əzab da xoşdur mənə, yar!Şirindir al ləbdən hər acı göftar.