Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
چند خود را زخیال تو به خواب اندازم ؟چند از تشنه لبی سنگ در آب اندازم؟
Qəzəl 5646هردم از شوق عدم ناله و فریاد زنمنه حبابم که گره بیهده بر باد زنم
Qəzəl 5658به که در پیش تو اظهار محبت نکنملب خود زخمی دندان ندامت نکنم
Qəzəl 5659تا لبش کرد چو طوطی به سخن تلقینمشد قفس چوب نبات از سخن شیرینم
Qəzəl 5674گرچه از وعده احسان فلک پیر شدیمنعمتی بود که از هستی خود سیر شدیم
Qəzəl 5708ز ناروایی خود این چنین که خوار شدمبه حیرتم که چسان خرج روزگار شدم
Qəzəl 5718ز خال روز سیاهی که داشتم دارمز زلف رشته آهی که داشتم دارم
Qəzəl 5721چو خامه معنی نازک در آستین دارمچرا ز سرزنش تیغ دل غمین دارم
Qəzəl 5729ز بیم هجر شب وصل یار می لرزممیان بحر ز بیم کنار می لرزم
Qəzəl 5744اگر چه با گل دمساز می شود شبنمچو صبح شد به فلک بار می شود شبنم
Qəzəl 5759به هر که باده دهد یار، من خراب شومنگاه گرم به هر کس کند کباب شوم
Qəzəl 5768به اشک درد دل خود نوشته سر دادیمخط نجات به مرغان نامه بر دادیم
Qəzəl 5784در عین وصل داغ جدایی چو لاله امخالی و پر ز ماه چو آغوش هاله ام
Qəzəl 5790دلتنگ از ملامت اغیار نیستمچون گل ، گرفته در بغل خار نیستم
Qəzəl 5810از زلف او چگونه دل ناتوان کشم؟در دست دیگری است عنانم چسان کشم؟
Qəzəl 5821چون شمع چند من به زبان گفتگو کنم؟روشندلی کجاست به جان گفتگو کنم؟
Qəzəl 5846هر چند همچو ذره محقر فتاده ایمبا آفتاب عشق برابر فتاده ایم
Qəzəl 5862ما هر کجا که تیغ زبان برکشیده ایمدر گوش تیغ حلقه جوهر کشیده ایم
Qəzəl 5894بی آبرو حیات ابد زهر قاتل استما آبرو به چشمه حیوان نمی دهیم
Qəzəl 5899Dodağın ləlini mən dadmadım, həsrət getdim,Yenə də şad olasan, etmədin ülfət, getdim.
Qəzəl 5902آتش به دل از گرمی این مرحله دارمپا بر سر گنج گهر از آبله دارم
Qəzəl 5917از یار ز ناسازی اغیار گذشتیماز کثرت خار از گل بی خار گذشتیم
Qəzəl 5927از ناله نی راز دل عشق شنیدیمزین کوچه به سر منزل مقصود رسیدیم
Qəzəl 5961چه عجب اگر نسوزد دل کس به آه سردمنرسیده ام به دردی که کسی رسد به دردم
Qəzəl 5972شاخ چون دست کریمان شد زرافشان از خزاندر زر خالص زمین گردید پنهان از خزان
Qəzəl 5973خاک را دامان پر زر می کند فصل خزانبادها را کیمیاگر می کند فصل خزان
Qəzəl 5981مشک شد خون در وجود آهوان ما همچنانسنگ خارا لعل شد در صلب کان ما همچنان
Qəzəl 6008راز را در سینه دشوارست پنهان داشتنورنه آسان است اخگر در گریبان داشتن
Qəzəl 6033باده بی لعل لب دلبر نمی باید زدنغوطه در دریای بی گوهر نمی باید زدن
Qəzəl 6047از سرانجام سفر غافل نمی باید شدندل نهاد عمر مستعجل نمی باید شدن