Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
در کاهش است از سخن خود سخن طرازدر سمین به رشته بود بوته گدار
Qəzəl 4808اشکم ز دل به چهره دویدن گرفت بازاین خانه شکسته چکیدن گرفت باز
Qəzəl 4837حرف آن حسن بسامان از من مجنون مپرسشوکت بزم سلیمان از من مجنون مپرس
Qəzəl 4838در جنون فکر سرو سامان ندارد هیچ کسمدعا چون دیده حیران ندارد هیچ کس
Qəzəl 4859چون صدف در حلقه دریادلان خاموش باشبا دهان گوهرافشان پای تا سرگوش باش
Qəzəl 4866Gülşən olsa, bülbül ol, od olsa, dön pərvanəyə,Harda bir tor qursalar, çevrilginən sən danəyə.
Qəzəl 4880شمع بر خاک شهیدان گر نباشد گو مباشلاله در کوه بدخشان گر نباشد گو مباش
Qəzəl 4920می تراشم رزق خود چون تیر از پهلوی خویشمی کنم تا هست ممکن حفظ آب روی خویش
Qəzəl 4921از غبار خط رخ آن ماه می بالد به خویشآنچنان کز گرد لشکر شاه می بالد به خویش
Qəzəl 4927نشد روشن چراغم از عذار آتش اندودشمگر چشمی دهم درموسم خط آب ازدودش
Qəzəl 4972عندلیبی که به دل هست ز غیرت خارشنفس صبح قیامت دمد از منقارش
Qəzəl 4975خواب چشم تو که ازناز بود تعبیرشمژه راسبزه خوابیده کند تقریرش
Qəzəl 4990چون برون آورم ازجیب سر خجلت خویش؟که ز عصیان خجلم بیش من از طاعت خویش
Qəzəl 5025مده ز دست چو گل دربهار ساغر عیشکه از شکوفه بود در گذار، اختر عیش
Qəzəl 5053Sübh olub, saqi, götür kuzəni, dübarə gətir,O günəş camını gözlər bu üzüqara, gətir.
Qəzəl 5059هرچند خط باطلم از تار و پود خویشخجلت کشم چو موج سراب از نمود خویش
Qəzəl 5060ازآب بازی مژه اشکبار خویشکردیم همچو دامن صحرا کنار خویش
Qəzəl 5081شوخی که مرا هست تمنای وصالشوحشی تر از آهوی رمیده است خیالش
Qəzəl 5100بس که زند موج نور سرو روانشهاله ماه است طوق فاختگانش
Qəzəl 5167معنی ز لفظ جوهر خود را عیان کندزان چهره لطیف مکن مو به یک طرف
Qəzəl 5173آتشین شد چهره خاک از می گلرنگ عشقچرخ شد خاکستری از آتش بی رنگ عشق
Qəzəl 5192در دل خلد چو تیر قضا هر ادای خلقرحم است بر کسی که شود آشنای خلق
Qəzəl 5198میتوان با تازهرویان شد قرین از چشم پاکدر گلستان است شبنم خوشنشین از چشم پاک
Qəzəl 5206زخم ما را بستر آرام باشد از نمکسرمه خواب کباب خام باشد از نمک
Qəzəl 5212از بس شدند زهره جبینان نهان به خاکگردون نشست تا کمر کهکشان به خاک
Qəzəl 5220زلف تو نفس در جگر باد کند مشکآهوی تو خون در دل صیاد کند مشک
Qəzəl 5224می کند بتگر اگر بت زمان حاصل ز سنگمن بتی دارم که هر دم می تراشد دل ز سنگ
Qəzəl 5251قدم برون منه از آستان خانه دلکه نقد هر دو جهان است خزانه دل
Qəzəl 5272ز خلوت برنمیآیی چه حاصلبه چشم تر نمیآیی چه حاصل
Qəzəl 5360غوطه در آتش زدم از آب حیوان سر زدمسنگ بر آیینه اقبال اسکندر زدم