Qəzəl 6312

زهی ز صافی چشم تو چشم جان روشننسیم پیش خرام تو بوی پیراهن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6323

زکات صحت جسم است خسته پرسیدننگاهبانی عمرست پیش پا دیدن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6331

رواق چرخ شد از شمع کلک من روشنکه دیده است ز یک شمع نه لگن روشن؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6346

زمین به لرزه درآید ز دل تپیدن منشود سپهر زمین گیر از آرمیدن من

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6374

از آب زندگی به شراب التفات کناز طول عمر صلح به عرض حیات کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6375

چون آفتاب و ماه نظر را بلند کنراهی که مشکل است ز همت سمند کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6377

مژگان خود به اشک جگرگون طراز کنوان گاه چشم بر رخ فردوس باز کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6379

عمر عزیز را به می ناب صرف کناین آب را به لاله سیراب صرف کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6387

در بیخودی گذشت زمان شباب منشد پرده دار دولت بیدار خواب من

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6390

یک دل نشد گشاده ز گفت و شنید منبا هیچ قفل راست نیامد کلید من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6400

در روز حشر سایه کوه گناه منگردید از آفتاب قیامت پناه من

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6411

در انتهای کار خود از ابتدا ببینزان پیشتر که خاک شوی زیر پا ببین

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6415

با درد بود صاف دل ساغر مستاننخوت نفروشد به خزف گوهر مستان

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6418

حیرت زدگان را نشود خواب پریشاندر ساغر گوهر نشود آب پریشان

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6424

اندیشه زاد از سر بی مغز بدر کنچون ماه تمام از دل خود زادسفر کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6432

از داغ بود چهره افروخته منگردد ز شرر زنده دل سوخته من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6437

ای قامت بلندت معراج آفریدنیک شیوه خرامت در پیش پا ندیدن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6454

دلنشین افتاده است از بس که خط و خال اوریشه در آیینه چون جوهر کند تمثال او

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6456

خضر اگر در خواب بیند خنجر مژگان اومی شود زخم نمایان عمر جاویدان او

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6458

قسمت آیینه محرومی است از دیدار توعکس ممکن نیست دل بردارد از رخسار تو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6487

تلخرو از هر نسیم سهل چون دریا مشوتیغ اگر چون موج بارد بر سرت از جا مشو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6497

چه خوش باشد که گردد دیده روشن از عذار توجواهر سرمه بینش شود خط غبار تو

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6511

کی دوبین می شود از سایه تماشایی سرو؟هر سیه رو نشود پرده یکتایی سرو

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6513

ای دل غافل از اسباب جهان دست بشواز ثبات قدم ریگ روان دست بشو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6531

میخانه ای که شوق تو باشد مدام اودایم به زور باده زند دور، جام او

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6532

از گِرد خط گرفته، مباد آفتاب توچندان که خاک اوست روان باد آب تو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6555

خامش گویا بود چشم سخنگوی تونقطه بسم الله است خال بر ابروی تو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6566

یارب از عرفان مرا پیمانه ای سرشار دهچشم بینا، جان آگاه و دل بیدار ده

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6584

به مطلب می رسد جویای کام آهسته آهستهز دریا می کشد صیاد دام آهسته آهسته

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6586

نه تبخاله است بر گرد دهان یار افتادهکه گوهرها برون از مخزن اسرار افتاده

Saib TəbriziQəzəl2 dəq