Qəzəl 6598

ز آستان تو کرد آن که پای ما کوتاهبه تیغ، رشته عمرش کند قضا کوتاه!

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6615

لاله است این که از جگر خاک سرزده؟یا لیلی است سر ز سیه خانه برزده

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6623

در دور خط به حرف رسیدن چه فایده؟در وقت عزل شکوه شنیدن چه فایده؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6625

بگشا ز بال همت عالی مکان گرهتا کی شوی چو بیضه درین آشیان گره؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6632

از توبه شود سرکشی نفس زیادهگیرندگی سگ شود افزون ز قلاده

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6640

عشق اختیار دل را از دست ما گرفتهطوفان عنان کشتی از ناخدا گرفته

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6654

از نمکدان تو محشر گرد بیرون رانده ایبرق پیش خوی تندت پای در گل مانده ای

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6655

در تمام عمر اگر یک روز عاشق بوده ایاز حساب زندگی روز شمار آسوده ای

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6661

ای زمین از سبحه ذکر تو کمتر دانه‌ایاز خرابات تو مهر گرم‌رو پیمانه‌ای

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6662

هر که دارد با پریزادان معنی خلوتیهمچو مارش می گزد هر حلقه جمعیتی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6670

پیش اغیار از بهار تازه رو گلشن تریاز دل خود در شکست کار من آهن تری

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6676

چون گل رعنا در ایام بهاران سعی کنکز دل پرخون و از رنگ خزانی برخوری

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6677

از فنای پیکر خاکی چرا خون می خوری؟از شکست خم چرا غم ای فلاطون می خوری؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6678

یاد دارد تخت شاهان قلزم خضرا بسیسرنگون گردیده زین کشتی درین دریا بسی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6699

نیست جز داغ عزیزان حاصل پایندگیخضر، حیرانم چه لذت می برد از زندگی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6700

جلوه برقی است نور آفتاب زندگیگردش چشمی است دوران حباب زندگی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6728

من به حال مرگ و تو درمان دشمن می کنیاین ستم ها چیست ای بی درد بر من می کنی؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6732

سرمپیچ از داغ تا سرحلقه مردان شویدر سیاهی غوطه زن تا چشمه حیوان شوی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6734

شکوه ای دارم به شرط آن که پنهان بشنویپیش ازان کز من خبر در کافرستان بشنوی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6735

خنده‌ی بی‌جا مزن تا طعن بی‌جا نشنویپا منه بیرون ز راه شرم تا پا نشنوی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6736

خار دیوارست چون از اشک شد مژگان تهیابر بی باران بود دستی که شد ز احسان تهی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6739

چمن را داغ دارد رویت از گلهای پی در پیز ریحان های جان پرور، ز سنبلهای پی در پی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6740

نباشد دولت بیدار را چون انقلاب از پی؟که دارد شبنم این باغ چشم آفتاب از پی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6745

به ظاهر نیست عشق را اگر بر دست و پا بندیبه هر مو دارد از پاس وفاداری جدا بندی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6752

گر اندک نیکیی از دستت آید در نظر داریبت خود می کنی سنگی اگر از راه برداری

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6755

زمین از دامن تر عالم آب است پنداریز غفلت آسمان ها پرده خواب است پنداری

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6763

ندارد سرو این گلزار تاب شیون ای قمریبنه از سرمه طوق خامشی بر گردن ای قمری

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6764

ز دل بیرون نرفت از قرب جانان داغ مهجورینمی سازد خنک بیمار را دل شمع کافوری

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6795

تا ز رخسار چو مه پرده برانداخته‌ایسوز خورشید به جان قمر انداخته‌ای

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6809

اگر از موج خطر چشم به ساحل داریدر دل بحر همان آینه در گل داری

Saib TəbriziQəzəl1 dəq