Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
ز آستان تو کرد آن که پای ما کوتاهبه تیغ، رشته عمرش کند قضا کوتاه!
Qəzəl 6615لاله است این که از جگر خاک سرزده؟یا لیلی است سر ز سیه خانه برزده
Qəzəl 6623در دور خط به حرف رسیدن چه فایده؟در وقت عزل شکوه شنیدن چه فایده؟
Qəzəl 6625بگشا ز بال همت عالی مکان گرهتا کی شوی چو بیضه درین آشیان گره؟
Qəzəl 6632از توبه شود سرکشی نفس زیادهگیرندگی سگ شود افزون ز قلاده
Qəzəl 6640عشق اختیار دل را از دست ما گرفتهطوفان عنان کشتی از ناخدا گرفته
Qəzəl 6654از نمکدان تو محشر گرد بیرون رانده ایبرق پیش خوی تندت پای در گل مانده ای
Qəzəl 6655در تمام عمر اگر یک روز عاشق بوده ایاز حساب زندگی روز شمار آسوده ای
Qəzəl 6661ای زمین از سبحه ذکر تو کمتر دانهایاز خرابات تو مهر گرمرو پیمانهای
Qəzəl 6662هر که دارد با پریزادان معنی خلوتیهمچو مارش می گزد هر حلقه جمعیتی
Qəzəl 6670پیش اغیار از بهار تازه رو گلشن تریاز دل خود در شکست کار من آهن تری
Qəzəl 6676چون گل رعنا در ایام بهاران سعی کنکز دل پرخون و از رنگ خزانی برخوری
Qəzəl 6677از فنای پیکر خاکی چرا خون می خوری؟از شکست خم چرا غم ای فلاطون می خوری؟
Qəzəl 6678یاد دارد تخت شاهان قلزم خضرا بسیسرنگون گردیده زین کشتی درین دریا بسی
Qəzəl 6699نیست جز داغ عزیزان حاصل پایندگیخضر، حیرانم چه لذت می برد از زندگی
Qəzəl 6700جلوه برقی است نور آفتاب زندگیگردش چشمی است دوران حباب زندگی
Qəzəl 6728من به حال مرگ و تو درمان دشمن می کنیاین ستم ها چیست ای بی درد بر من می کنی؟
Qəzəl 6732سرمپیچ از داغ تا سرحلقه مردان شویدر سیاهی غوطه زن تا چشمه حیوان شوی
Qəzəl 6734شکوه ای دارم به شرط آن که پنهان بشنویپیش ازان کز من خبر در کافرستان بشنوی
Qəzəl 6735خندهی بیجا مزن تا طعن بیجا نشنویپا منه بیرون ز راه شرم تا پا نشنوی
Qəzəl 6736خار دیوارست چون از اشک شد مژگان تهیابر بی باران بود دستی که شد ز احسان تهی
Qəzəl 6739چمن را داغ دارد رویت از گلهای پی در پیز ریحان های جان پرور، ز سنبلهای پی در پی
Qəzəl 6740نباشد دولت بیدار را چون انقلاب از پی؟که دارد شبنم این باغ چشم آفتاب از پی
Qəzəl 6745به ظاهر نیست عشق را اگر بر دست و پا بندیبه هر مو دارد از پاس وفاداری جدا بندی
Qəzəl 6752گر اندک نیکیی از دستت آید در نظر داریبت خود می کنی سنگی اگر از راه برداری
Qəzəl 6755زمین از دامن تر عالم آب است پنداریز غفلت آسمان ها پرده خواب است پنداری
Qəzəl 6763ندارد سرو این گلزار تاب شیون ای قمریبنه از سرمه طوق خامشی بر گردن ای قمری
Qəzəl 6764ز دل بیرون نرفت از قرب جانان داغ مهجورینمی سازد خنک بیمار را دل شمع کافوری
Qəzəl 6795تا ز رخسار چو مه پرده برانداختهایسوز خورشید به جان قمر انداختهای
Qəzəl 6809اگر از موج خطر چشم به ساحل داریدر دل بحر همان آینه در گل داری