Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
خوشم با ناله خود، دم همین استچراغ حلقه ماتم همین است
Qəzəl 2283خرده انجم ندارد رونقی در کوی صبحمهره خورشید شایسته است بر بازوی صبح
Qəzəl 2284گر نه از فتنه ایام خبر دارد صبحاز چه بر دوش ز خورشید سپر دارد صبح؟
Qəzəl 2285نکشیدیم شرابی به رخ تازه صبحسینه ای چاک نکردیم به اندازه صبح
Qəzəl 2287خاک از خواب عدم جست ز بیداری صبحچرخ یک تنگ شکر شد ز شکرباری صبح
Qəzəl 2301مهره مارست مهر، مار گزیده است صبحپرده درست آفتاب، چشم دریده است صبح
Qəzəl 2302تا بر لب تو افتاد چشم ستاره صبحشد آب از خجالت قند دوباره صبح
Qəzəl 2314ترک جانان چون توان از تیغ بی زنهار داد؟پشت نتوان بهر زخم خار بر گلزار داد
Qəzəl 2333چشم خونبارم گرو ز ابر بهاری می بردنبض من از برق دست از بیقراری می برد
Qəzəl 2342جان مشتاقان زکوی دلستان چون بگذرد؟کاروان شبنم از ریگ روان چون بگذرد؟
Qəzəl 2343لاله شبنم فریبت برگ گل را آب کرددر مذاق لعل، آب و رنگ را خوناب کرد
Qəzəl 2349عشق را پنهان دل دیوانه نتوانست کردگنج را پوشیده این ویرانه نتوانست کرد
Qəzəl 2351آنچه روی سخت من با سیلی استاد کردکی تواند بیستون با پنجه فرهاد کرد؟
Qəzəl 2352مرگ نتواند به ارباب سخن بیداد کردسرو را یک مصرع از قید خزان آزاد کرد
Qəzəl 2353کاوش مژگان او دل را قیامت زار کردخون گرم این مست خواب آلود را بیدار کرد
Qəzəl 2389عیبجو چندان که عیب از ما به در میآوردغیرت ما زور بر کسب هنر میآورد
Qəzəl 2393خون ما را چرخ عاجزکش به دست زور خوردمغز ما را گردش سیاره همچون مور خورد
Qəzəl 2394لعل می از جام زر در سنگ خارا می خوردآدمی خون در تلاش رزق بیجا می خورد
Qəzəl 2402غیر را در بزم خاص آن سیمتن میپروردیوسف ما گرگ را در پیرهن میپرورد
Qəzəl 2406هر که بر دار فنا مردانه پشت پا نزدغوطه در سرچشمه خورشید چون عیسی نزد
Qəzəl 2410بیشتر دست سبکباران به منزل میرسدکف به اندک سعیی از دریا به ساحل میرسد
Qəzəl 2413از گرفتاری دلم فارغ زپیچ و تاب شدناله زنجیر، خوابم را صدای آب شد
Qəzəl 2419حسن خط با حسن خلق و مردمی انباز شدرفته رفته آخر حسنش به از آغاز شد
Qəzəl 2429دل پریشان از پریشان گردی نظاره شداز ورق گردانی آخر مصحفم سی پاره شد
Qəzəl 2436از تماشایی صفای روی جانان کم نشدعالمی گل چید و برگی زین گلستان کم نشد
Qəzəl 2448کی سر از تیغ شهادت جان روشن می کشد؟شمع در راه نسیم صبح گردن می کشد
Qəzəl 2453آن رخ گلرنگ می باید زصهبا بشکفدسهل باشد غنچه گل بشکفد یا نشکفد
Qəzəl 2454حسرت از منقار خونآلود بلبل میچکدپاکدامانی چون شبنم از رخ گل میچکد
Qəzəl 2457شمع روشن شد چو اشک از دیده بینا فشاندخوشه ای برداشت هر کس دانه ای اینجا فشاند
Qəzəl 2461از حجاب عشق دل از وصل او نومید ماندروی مه ناشسته در سرچشمه خورشید ماند