Qəzəl 5710

به حرف تلخ ز لبهای یار خرسندمچو طوطیان نبود چشم بر شکر خندم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5719

چگونه درد خود از مردمان نهان دارمکه از شکستگی رنگ ترجمان دارم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5724

لب خموش و زبان گزیده‌ای دارمچو بوی گل نفس آرمیده‌ای دارم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5726

به شور عشق و جنون همچو صبح مشهورمشکسته است نمکدان چرخ را شورم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5727

به لب نمی رسد از ضعف آه شبگیرمز بار دل چو کمان، خانه می کند تیرم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5736

ز گمرهی خود از روی رهنما خجلمشکسته کشتیم از سعی ناخدا خجلم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5737

از آن زمان که به زلف تو مبتلاست دلماگر به کعبه رود روی برقفاست دلم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5740

ز رعشه رفته برون دست و پا ز فرمانمفتاده است تزلزل به چار ارکانم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5746

چگونه توبه ز می موسوم بهار کنممن آن نیم که پشیمانی اختیار کنم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5749

چگونه پیش رخ نازک تو آه کنمدلم نمی‌دهد این صفحه را سیاه کنم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5750

دلم ز پاسِ نفس تار می‌شود، چه کنموگر نفس کشم افگار می‌شود، چه کنم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5751

اگر به روی تو بار دگر نظاره کنمچو صبح زندگی خویش را دوباره کنم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5754

چو عکس چهره خود در پیاله می بینمخزان در آینه برگ لاله می بینم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5757

کجاست جذبه عشقی که بر کنار رومبه گوشه ای بنشینم به فکر یار روم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5769

به دوست پی زدل خونچکان خود بردیمبه کعبه راه هم از آستان خود بردیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5770

ز میوه گرچه درین بوستان سبکباریمهمان چو سرو به آزادگی گرفتاریم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5771

چو گل به ظاهر اگر خنده در دهان داریمبه دیده خار ز اندیشه خزان داریم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5775

ز بوستان تو عشق بلند می گویمچو شبنم از گل روی تو دست می شویم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5779

زین نه صدف به روشنی دل گذشته امچون بحر بیکنار ز ساحل گذشته ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5796

امشب به آه سرد ره خواب می‌زدمدر کوی یار، سیر چو مهتاب می‌زدم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5797

از خاکیان ز صافی طینت جدا شدماز دست روزگار برون چون دعا شدم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5806

چشمی به گریه تر نشد از دود آتشمیارب چه بود مصلحت از بود آتشم؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5807

از شرم عشق بود مرا در نقاب چشمشد زان رخ گشاده مرا بی حجاب چشم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5816

سرگرم عشقم از غم دستار فارغماز کفر و دین و سبحه و زنار فارغم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5818

از موج اشک، کام نهنگ است مسکنموز برق آه، دیده شیرست روزنم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5831

کاری مکن که رو به در آسمان نهمهر تیر ناله ای که بود در کمان نهم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5832

دست طمع ز مایده چرخ شسته ایماز جان سخت خود به شکم سنگ بسته ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5835

طومار عمر طی شد و غافل نشسته ایمدر راه آرمیده چو منزل نشسته ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5837

خرسند با هزار تمنی نشسته ایمبا صد هزار درد تسلی نشسته ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5838

ما از امیدها همه یکجا گذشته ایماز آخرت بریده ز دنیا گذشته ایم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq