Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
به حرف تلخ ز لبهای یار خرسندمچو طوطیان نبود چشم بر شکر خندم
Qəzəl 5719چگونه درد خود از مردمان نهان دارمکه از شکستگی رنگ ترجمان دارم
Qəzəl 5724لب خموش و زبان گزیدهای دارمچو بوی گل نفس آرمیدهای دارم
Qəzəl 5726به شور عشق و جنون همچو صبح مشهورمشکسته است نمکدان چرخ را شورم
Qəzəl 5727به لب نمی رسد از ضعف آه شبگیرمز بار دل چو کمان، خانه می کند تیرم
Qəzəl 5736ز گمرهی خود از روی رهنما خجلمشکسته کشتیم از سعی ناخدا خجلم
Qəzəl 5737از آن زمان که به زلف تو مبتلاست دلماگر به کعبه رود روی برقفاست دلم
Qəzəl 5740ز رعشه رفته برون دست و پا ز فرمانمفتاده است تزلزل به چار ارکانم
Qəzəl 5746چگونه توبه ز می موسوم بهار کنممن آن نیم که پشیمانی اختیار کنم
Qəzəl 5749چگونه پیش رخ نازک تو آه کنمدلم نمیدهد این صفحه را سیاه کنم
Qəzəl 5750دلم ز پاسِ نفس تار میشود، چه کنموگر نفس کشم افگار میشود، چه کنم
Qəzəl 5751اگر به روی تو بار دگر نظاره کنمچو صبح زندگی خویش را دوباره کنم
Qəzəl 5754چو عکس چهره خود در پیاله می بینمخزان در آینه برگ لاله می بینم
Qəzəl 5757کجاست جذبه عشقی که بر کنار رومبه گوشه ای بنشینم به فکر یار روم
Qəzəl 5769به دوست پی زدل خونچکان خود بردیمبه کعبه راه هم از آستان خود بردیم
Qəzəl 5770ز میوه گرچه درین بوستان سبکباریمهمان چو سرو به آزادگی گرفتاریم
Qəzəl 5771چو گل به ظاهر اگر خنده در دهان داریمبه دیده خار ز اندیشه خزان داریم
Qəzəl 5775ز بوستان تو عشق بلند می گویمچو شبنم از گل روی تو دست می شویم
Qəzəl 5779زین نه صدف به روشنی دل گذشته امچون بحر بیکنار ز ساحل گذشته ام
Qəzəl 5796امشب به آه سرد ره خواب میزدمدر کوی یار، سیر چو مهتاب میزدم
Qəzəl 5797از خاکیان ز صافی طینت جدا شدماز دست روزگار برون چون دعا شدم
Qəzəl 5806چشمی به گریه تر نشد از دود آتشمیارب چه بود مصلحت از بود آتشم؟
Qəzəl 5807از شرم عشق بود مرا در نقاب چشمشد زان رخ گشاده مرا بی حجاب چشم
Qəzəl 5816سرگرم عشقم از غم دستار فارغماز کفر و دین و سبحه و زنار فارغم
Qəzəl 5818از موج اشک، کام نهنگ است مسکنموز برق آه، دیده شیرست روزنم
Qəzəl 5831کاری مکن که رو به در آسمان نهمهر تیر ناله ای که بود در کمان نهم
Qəzəl 5832دست طمع ز مایده چرخ شسته ایماز جان سخت خود به شکم سنگ بسته ایم
Qəzəl 5835طومار عمر طی شد و غافل نشسته ایمدر راه آرمیده چو منزل نشسته ایم
Qəzəl 5837خرسند با هزار تمنی نشسته ایمبا صد هزار درد تسلی نشسته ایم
Qəzəl 5838ما از امیدها همه یکجا گذشته ایماز آخرت بریده ز دنیا گذشته ایم