Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
این سطرهای آه که هرجا نوشتهایماز روی آن دو زلف چلیپا نوشتهایم
Qəzəl 5842ما شمع را به شهپر خود، سر گرفتهایمدایم ز شیشه پنبه به لب برگرفتهایم
Qəzəl 5848ما توبه را به طاعت پیمانه برده ایممحراب را به سجده بتخانه برده ایم
Qəzəl 5850ما خیر باد لذت پرواز کرده ایمتعویذ بال چنگل شهباز کرده ایم
Qəzəl 5854چندین کتاب در گرو باده کرده ایمتا از غبار، صفحه دل ساده کرده ایم
Qəzəl 5856ما در محیط حادثه لنگر فکنده ایمدر آب تیغ، دام چو جوهر فکنده ایم
Qəzəl 5858ما همچو آفتاب به هرجا رسیدهایمهر کوچهای که هست به عالم دویدهایم
Qəzəl 5859ما پرده از حقیقت عالم کشیدهایمدر غورگی به نشئه این می رسیدهایم
Qəzəl 5866ما گرچه در بلندی فطرت یگانهایمصد پله خاکسارتر از آستانهایم
Qəzəl 5872ما کار دل به آن خم ابرو گذاشتیمسر چون کمان حلقه به زانو گذاشتیم
Qəzəl 5875ما تازه روی چون صدف از دانه خودیمخرسند از محیط به پیمانه خودیم
Qəzəl 5878در کوی جان به قطع مراحل نمیرسیمتا گرد جسم هست به منزل نمیرسیم
Qəzəl 5891از خویش می رویم و ترا یاد می کنیمدر کوه قاف صید پریزاد می کنیم
Qəzəl 5892ما روی دل به هر کس و ناکس نمی کنیمچون شعله التفات به هر خس نمی کنیم
Qəzəl 5900پیش از گل رخسار تو افروخته بودمچون لاله به داغ تو جگر سوخته بودم
Qəzəl 5901فریاد که از کوتهی بخت ندارمدستی که ترا تنگ در آغوش فشارم
Qəzəl 5904آن قدر ندارم که سزاوار تو باشمآن به که گرفتار گرفتار تو باشم
Qəzəl 5905از تلخ زبانان نشود پست خروشمطفلم، نتوان کرد به دشنام خموشم
Qəzəl 5906دستی که به جامی نشود رهزن هوشمچون پایه تابوت گران است به دوشم
Qəzəl 5909در هر که ترا دیده به حسرت نگرانمعمری است که من زنده به جان دگرانم
Qəzəl 5914از بخت سیه پست نگردید نوایماز سرمه شب بیش شد آواز درایم
Qəzəl 5932ما طالع جمعیت اسباب نداریمروزی که هوا هست می ناب نداریم
Qəzəl 5933یک چشم زدن فرقت می تاب نداریمتا شیشه به بالین نبود خواب نداریم
Qəzəl 5935بر دل غم سیم و زر دنیا نگذاریمبار خر دجال به عیس نگذاریم
Qəzəl 5939آن طفل یتیمم که شکسته است سبویماز آب همین گریه تلخی است به جویم
Qəzəl 5944مکش ز حسرت تیغ خودم که تاب ندارمز هیچ چشمه دیگر امید آب ندارم
Qəzəl 5953حوصله وصل آن نگار ندارمدام به اندازه شکار ندارم
Qəzəl 5957ترم چون حباب از هوایی که دارمکه می ریزد از هم بنایی که دارم
Qəzəl 5958ازان زلف یک مو جدایی ندارمازین دام فکر رهایی ندارم
Qəzəl 5959در سخن بر نیاید آوازمنیست اندیشه ای ز غمازم