Qəzəllər

Abdulkhalig Yusif
  • Poetry
  • 19th–20th centuries
  • 11 works
  • Reading time: 8 min
How it begins
Çəməndə naləni ögrəndi mürğani-çəmən məndən, Qəmalud olmağı kəsb etdi bərgi-yasəmən məndən. Zi bəs ki, eylədim hicrində nalə, ey kəmanəbru, Sərasər təngə gəldi hər nə var əhli-vətən məndən.
Start reading
DownloadEPUBTXTOriginal text · public domain

Contents

  1. Çəməndə naləni ögrəndi mürğani-çəmən məndənGhazal · 1 min
  2. Ey güli-tər, məni xar eyləmədinmi? ElədinGhazal · 1 min
  3. Hər kəsdə kəmal olmasa ürfanlığa dairGhazal · 1 min
  4. Kimdir ki, verməsin könül əbrukəmanlaraGhazal · 1 min
  5. Könlüm xoş olur ol büti-zibayə baxandaGhazal · 1 min
  6. Müsəlsəl zülfdür çin-çin olub dilbər kənarındaGhazal · 1 min
  7. Nihani bəslənir ləlin xəyalı can arasındaGhazal · 1 min
  8. Sirri-eşqi demək olseydi, nihan etməz idimGhazal · 1 min
  9. Ta cəmalın rütbəsin, ey şux, idrak eylədiGhazal · 1 min
  10. Taprmışam könlümü mən, türreyi-cananda imişGhazal · 1 min
  11. Zülfi-xəmin ki, xəlq deyərlər, kəmənd onaGhazal · 1 min