Ghazal 273

باز دست عشق عقلم را گریبان میکشدباز جان سوی حریم عز سلطان میکشد

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 277

بر دلم بار غم عشق بغایت آمدآخر،ای جان جهان،وقت عنایت آمد

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 284

باز، ز خم باده های ناب بر آمدناله زار از دل رباب بر آمد

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 288

چون ماه نو از مشرق انوار برآمدفریاد ز اسلام وز کفار برآمد

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 296

حالت جان مرا پیر مغان می‌داندآنکه پیوسته ز پیدا و نهان می‌داند

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 297

در آن چمن که تو دیدی گلی ببار نماندخزان درآمد و سر سبزی بهار نماند

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 300

چند در مسجد و در صومعه غارت کردندسبب این بود که میخانه عمارت کردند

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 303

هر گه که یار شیوه ناز ابتدی کندعاشق کسی بودکه دل وجان فدی کند

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 304

آنان که بجز روی تو جایی نگرانندکوته نظرانند و چه کوته نظرانند!

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 306

آب حیوان،که سکندر طلبش میفرمودروزی جان خضر گشت و خضر شد خشنود

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 308

بر کهن دیر جهان دوست تجلی فرمودجمله ذرات جهان محو شد از عین شهود

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 319

«علم القرآن » ز «الرحمن » چه بود؟یعنی انسان بود قابل در وجود

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 320

فتنه در خواب قیامت خفته بودچشم بیدار تو خوابش در ربود

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 323

«یحبه و یحبونم » چنین فرمود:که انعقاد محبت ز جانب ما بود

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 329

هرکجا می گذرد دوست، فغان خواهد بودخاطر اندر پی آن سرو روان خواهد بود

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 334

گاهی درون پرده عزت نهان شودگاهی هزار پرده بدرد،عیان شود

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 335

از افق مکرمت صبح سعادت دمیدمحو مجازات شد،شاه حقیقت رسید

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 338

صبح ازل ز مشرق انوار بردمیداز نور روی یار به ما لمعه‌ای رسید

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 340

نعم الفقیه، حال مدرس کجا رسید؟در وصف حق نه هیچ سخن گفت و نه شنید

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 341

«یحبهم » ز چه رو گشت آن مراد مرید؟مگر در آینه جان جمال خود را دید؟

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 352

هر کرا جرعه می داد بسر گردانیدهر کرا داد قدح زیر و زبر گردانید

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 363

ای جان جهان، ساقی جان، رطل گران داراز صومعه جان را بسر دیر مغان آر

Qasim AnvarGhazal2 min
Ghazal 364

بیا، بیا، که غریبیم و عاشقیم و نزاربیا، بیا، که نداریم بی تو صبر و قرار

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 367

درد سری میدهد زحمت رنج خمارزهد برون کن ز سر، ساقی جان را در آر

Qasim AnvarGhazal1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.