Contemplative
باز، ز خم باده های ناب بر آمدناله زار از دل رباب بر آمد
Ghazal 288چون ماه نو از مشرق انوار برآمدفریاد ز اسلام وز کفار برآمد
Ghazal 296حالت جان مرا پیر مغان میداندآنکه پیوسته ز پیدا و نهان میداند
Ghazal 297در آن چمن که تو دیدی گلی ببار نماندخزان درآمد و سر سبزی بهار نماند
Ghazal 300چند در مسجد و در صومعه غارت کردندسبب این بود که میخانه عمارت کردند
Ghazal 303هر گه که یار شیوه ناز ابتدی کندعاشق کسی بودکه دل وجان فدی کند
Ghazal 304آنان که بجز روی تو جایی نگرانندکوته نظرانند و چه کوته نظرانند!
Ghazal 306آب حیوان،که سکندر طلبش میفرمودروزی جان خضر گشت و خضر شد خشنود
Ghazal 308بر کهن دیر جهان دوست تجلی فرمودجمله ذرات جهان محو شد از عین شهود
Ghazal 319«علم القرآن » ز «الرحمن » چه بود؟یعنی انسان بود قابل در وجود
Ghazal 320فتنه در خواب قیامت خفته بودچشم بیدار تو خوابش در ربود
Ghazal 323«یحبه و یحبونم » چنین فرمود:که انعقاد محبت ز جانب ما بود
Ghazal 329هرکجا می گذرد دوست، فغان خواهد بودخاطر اندر پی آن سرو روان خواهد بود
Ghazal 334گاهی درون پرده عزت نهان شودگاهی هزار پرده بدرد،عیان شود
Ghazal 335از افق مکرمت صبح سعادت دمیدمحو مجازات شد،شاه حقیقت رسید
Ghazal 338صبح ازل ز مشرق انوار بردمیداز نور روی یار به ما لمعهای رسید
Ghazal 340نعم الفقیه، حال مدرس کجا رسید؟در وصف حق نه هیچ سخن گفت و نه شنید
Ghazal 341«یحبهم » ز چه رو گشت آن مراد مرید؟مگر در آینه جان جمال خود را دید؟
Ghazal 352هر کرا جرعه می داد بسر گردانیدهر کرا داد قدح زیر و زبر گردانید
Ghazal 363ای جان جهان، ساقی جان، رطل گران داراز صومعه جان را بسر دیر مغان آر
Ghazal 364بیا، بیا، که غریبیم و عاشقیم و نزاربیا، بیا، که نداریم بی تو صبر و قرار
Ghazal 367درد سری میدهد زحمت رنج خمارزهد برون کن ز سر، ساقی جان را در آر
Ghazal 380منم و عشق سرکش عیار«ثانی اثنین اذهما فی الغار»
Ghazal 381هر که هشیار درین دیر مغانش مگذارسر تسلیم ندارد، سرش از تن بردار
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.