Awhadi Maraghai: Love
دل باز در سودای او افتاد و باری میبردجوری که آن بت میکند بیاختیاری میبرد
Ghazal 189خاک آن بادیم کو بر آستانت بگذردیا شبی بر چین زلف دلستانت بگذرد
Ghazal 190به دشمنان نتوان رفت و این شکایت کردکه دوست بر دل ما جور تا چه غایت کرد
Ghazal 191ترکم به خنده چون دهن تنگ باز کرددل را لبش ز تنگ شکر بینیاز کرد
Ghazal 192باد بویی از دو زلفت وام کردسوی چین آورد و مشکش نام کرد
Ghazal 195وصف روی آن پسر خواهیم کردخدمت زلفش به سر خواهیم کرد
Ghazal 196چاره سگالیدنم فایدهای چون نکردآتش هجران تو جز جگرم خون نکرد
Ghazal 197جز لبم شرح میان او نکردجز دلم وصف دهان او نکرد
Ghazal 198دلم جز تو آهنگ یاری نکردبه غیر از تو میل کناری نکرد
Ghazal 199به یک نظر دل شهری شکاردانی کردهمیشه جور کنی و آشکاردانی کرد
Ghazal 200دوش بگذشت و دل از دور تماشایی کردامشبم حسرت او دیده چو دریایی کرد
Ghazal 202عشق بیعلت ترنج دوستی بار آوردگر به علت عشق ورزی رنج و تیمار آورد
Ghazal 204هر کس که در محبت او دم برآوردپای دل از کمند بلاکم برآورد
Ghazal 206بی تو دل من دمی قرار نگیردپند نصیحت کنان به کار نگیرد
Ghazal 208چو دل شد زان او هرگز نمیردچو خورد از خوان او هرگز نمیرد
Ghazal 210رخش، روابود، ار اسب دلبری تازدکه گوی سیم به چوگان مشک میبازد
Ghazal 211چون گره بر سر آن زلف دو تاه اندازدمشک را خوارتر از خاک به راه اندازد
Ghazal 212دیگر مرا به ضربت شمشیر غم بزدفریاد ازین سوار، که صید حرم بزد!
Ghazal 213زلف را تاب دام و خم برزدهمه کار مرا بهم برزد
Ghazal 216اگر جان را حجاب تن ز پیش کار برخیزدز خواب هجر چشم دل به روی یار برخیزد
Ghazal 218تویی که از لب لعلت گلاب میریزدز زلف پرشکنت مشک ناب میریزد
Ghazal 219هر سحرم ز هجر تو ناله بر آسمان رسدگر تو جفا چنین کنی، از تو دلم به جان رسد
Ghazal 221با زلف او مردانگی باد صبا را میرسدوز روی او دیوانگی زلف دو تا را میرسد
Ghazal 222حدیث آرزومندی قلم دشوار بنویسدز بهر آنکه اندک باشد، از بسیار بنویسد
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.