Ghazal 3643

شوقم از نامه به وصل تو فزونتر گردیدنامه بر آتش من دامن دیگر گردید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3644

نه همین دل ز سر زلف تو مفتون گردیدهرکه پیوست به این سلسله مجنون گردید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3649

تا نهال تو قدر از گلشن تقدیر کشیدسرو را فاخته از طوق به زنجیر کشید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 365

خط از سنگین دلی گفتم برآرد لعل دلبر راندانستم رگ گردن شود این رشته گوهر را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3651

حسن آن روز که تشریف حیا می پوشیدعشق پیراهن یکرنگ وفا می پوشید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3655

غیر کی پیش تو پیغام مرا می گوید؟غرض آلود کجا حرف بجا می گوید؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3656

دست اسباب بگیرید و به سیلاب دهیدبه دل جمع، دگر داد شکر خواب دهید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3664

ز خنده بر جگر حشر داشت (حق) نمکبه فتنه جنبش مژگان او زبان می داد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3668

مرا به هر مژه ای اشک بی اثر چسبدچو غرقه ای که به هر موجه خطر چسبد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3670

قبا ز شرم بر آن سیمتن نمی چسبدکه شمع را به بدن پیرهن نمی چسبد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3672

شبی ستاره دولت به بام ما افتدکه از لب تو شرابی به جام ما افتد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3676

دل از سفر ز بد و نیک باخبر گرددبه قدر آبله هر پای دیده ور گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3677

ز می فروغ لب یار بیشتر گرددز آب، آتش یاقوت شعله ور گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3685

ز چهره تو نظرها پرآب می‌گرددز آتش تو جگرها کباب می‌گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3688

گل عذار تو بی‌آب و تاب می‌گرددسواد زلف تو موج سراب می‌گردد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3689

به دیده آب اگر از آفتاب می‌گردددل از نظاره روی تو آب می‌گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3695

اگر بهانه طفلان تمام می گرددبه بوسه هم لب لعل تو رام می گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 370

بلند آوازه سازد شور عاشق عشق سرکش رابه فریاد آورد مشتی نمک دریای آتش را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3701

ز می‌ پرستی خود لاله برنمی‌گرددشب سیاه درونان سحر نمی‌گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3706

بغیر اشک که راه نگاه من بنددکه دیده قافله ای چشم راهزن بندد؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3707

ز شکوه گر لبم آن گلعذار می‌بنددکه ره به گریهٔ بی‌اختیار می‌بندد؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3710

ترا کسی که به گلگشت بوستان آردخط مسلمی باغ از خزان آرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3711

جز آن دهن که ازو خنده سر برون آردکه دیده پسته که از خود شکر برون آرد؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3714

نظاره لب میگون خمار می آردگل عذار بتان خار خار می آرد

Saib TabriziGhazal1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.