Ghazal 3862

دل گشاده من گلستان من باشدسراب من نفس خونچکان من باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3876

دلم بجا زتماشای دلنوازآمدشکار وحشیی از دام جست وباز آمد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3877

نه هرکه خواجه شود بنده پروری داندنه هرکه گردنی افراخت سروری داند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 388

مهیا در دل تنگ است برگ عیش بلبل راز خود طرف کلاه غنچه بیرون آورد گل را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3882

چنان که حسن ترا هیچ کس نمی‌داندز عشق حال مرا هیچ کس نمی‌داند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3885

کمند زلف تو خود را به آفتاب رساندتوان به چرخ سرخودزپیچ وتاب رساند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3891

خزان رسید وگل افشانی بهار نماندبه دست بوسه فریب چمن نگار نماند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3897

موحدان که به لیل ونهار ساخته اندبه یاد زلف ورخ آن نگار ساخته اند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 390

اگر آزاده ای بگذار اسباب تجمل راکه بی برگی به سامان می کند کار توکل را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3901

سزد که خرده جان را کند نثار سپندکه یافت راه سخن در حریم یار سپند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3902

چه دیده است در آن آتشین عذار سپندکه بی ملاحظه جان را کند نثار سپند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3910

سمنبران که به لب آبدار چون گهرندبه چهره از جگر عاشقان برشته ترند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3918

چو حلقه بر در دل شوق اصفهان بزندسرشک بر صف مژگان خونچکان بزند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 392

درین گلشن نباشد نعل در آتش چسان گل را؟که دارد یاد، هر خاری در او صد کاروان گل را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3923

چه نعمتی است به من قرب آن دهن بخشندمرا چوخط به لب او ره سخن بخشند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3925

بتان که خون شهیدان چو آب می نوشندکجا ز ساغرومینا شراب می نوشند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3929

فغان چه با دل سنگین آن نگار کندخروش بحر به گوش صدف چه کار کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3932

جمال را نگه تلخ او جلال کندحرام را لب میگون او حلال کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3935

نقاب چهره چو آن زلف مشکفام کندصباح آینه را تیره تر ز شام کند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3945

سخن طراز چرا مهر برزبان نکندنمی شودکه قلم از سخن زیان نکند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3947

مرا همیشه دل از وصل یار می شکندسبوی من به لب جویبار می شکند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3950

سپند خال لبت آتشین عذارانندبه خون تپیده لعل تو تاجدارانند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3953

به هر فسرده لب خشک وچشم تر ندهندقبول داغ محبت به هر جگر ندهند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3957

ترا اگر به نیاز احتیاج خواهد بودنیازمندی ما را رواج خواهد بود

Saib TabriziGhazal1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.