Ghazal 4177

مشکل دل رمیده هوای وطن کندشبنم چنان نرفت که یاد چمن کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4179

هر بلبلی که زمزمه بنیاد می‌کنداول مرا به برگ گلی یاد می‌کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 419

متاب از کشتن ما ای غزال شوخ گردن راکه خون عاشقان باشد شفق این صبح روشن را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4190

از نسبت عذار تو گل ناز می‌کندسنبل به بال زلف تو پرواز می‌کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4197

حیران عشق او زر وگوهر چه می کندآن را که آرزو نبود زر چه می کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4199

تیغ زبان به عاشق حیران چه می‌کندبا پای خفته خار مغیلان چه می‌کند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 420

بدل زان با تپیدن های دل کردم دویدن راکه بیم راه گم کردن نمی باشد تپیدن را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4200

با عاشقان عداوت گردون چه می کندچشم بدحجاب به جیحون چه می کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4203

دل را نگاه گرم تو دیوانه می کندآیینه را رخ تو پریخانه می کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4204

هر چند یار ما همه جا جلوه می کندنتوان دلیر گفت کجا جلوه می کند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4207

عاشق حذر ز دیده اختر نمی کنداز آتش احتراز سمندر نمی کند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4208

الفت به عاشقان سگ آن کو نمی‌کندوحشت رَم از طبیعت آهو نمی‌کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4213

بعد از فنا ز هستی ما شور شد بلنداز چوب دار رایت منصور شد بلند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4220

جمعی که قطع راه به مژگان تر کنندچون رشته دست در کمر صد گهر کنند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4224

این ناکسان که فخر به اجداد می کننداز رو به پشت نامه دلی شاد می کنند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4227

نازک لبان سخن به زبان تو می کننداین غنچه ها نظر به دهان تو می کنند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 423

نبردم زیر خاک از عجز با خود دعوی خون رابه دست زخم دندان دادم آن لبهای میگون را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4234

از عیب پاک شو که هنرها همی‌دهنددست از خزف بشو که گهرها همی‌دهند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4237

اشکی که گوهرش ز نژاد جگر بودهرقطره اش ستاره صبح اثر بود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4238

از دل هرآنچه خاست دل آن را مکان بوداز گوش نگذرد سخنی کز زبان بود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 424

نگه دار از لب پیمانه آن لبهای میگون راکه با خون شسته است ای خونی شرم و حیا خون را؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4241

غیر از دل دو نیم که خندان چوپسته بودبر هر دری که روی نهادیم بسته بود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4245

هر جا حدیث خامه من بر زبان رودبلبل چو بیضه در بغل آشیان رود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4248

آزاده چون مسیح بر افلاک می روداین منزل از کسی است که چالاک می رود

Saib TabriziGhazal1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.