Ghazal 4407

خون بهتر ازان می که چشیدن نگذارندپیکان به ازان غنچه که چیدن نگذارند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4408

هر نقطه کز این دایره بیکار شمارندصاحب نظران خال لب یار شمارند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 441

تکلف نیست در گفتار رند لاابالی راچنانت دوست می‌دارم که عاشق شعرِ حالی را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4410

از دشت به حی مردم دیوانه نسازندبا گور بسازند وبه کاشانه نسازند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4417

چون شبنم می بر رخ جانان بنشینددر آب وعرق چشمه حیوان بنشیند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4422

گر یار ز احوال من آگاه نمی بوددرد من سودازده جانکاه نمی بود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4427

خطی که ازان چهره روشن بدر آیدآهی است که سینه خورشید برآید

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4428

آه از دل جویای تو بیتاب برآیدغواص نفس سوخته از آب برآید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 443

مده از دست در پیری شراب ارغوانی راشراب کهنه از دل می برد یاد جوانی را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4436

خوب است که بی رنج طلب کام برآیدآن کام چه ارزد که به ابرام برآید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4442

مشکل که دل از ناله و فریاد گشایداز غنچه پیکان چه گره باد گشاید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4443

از سیر چمن کی دل افگار گشایداین عقده مگر از رخ دلدار گشاید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4444

با تنگدلی از لب خندان چه گشایداز خنده سوفار ز پیکان چه گشاید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4445

یک شعله شوخ است که دیدار نمایدگاه از شجر طور وگه از دار نماید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4447

با روی تو خورشید درخشان چه نمایدبا زلف تو طول شب هجران چه نماید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4451

فارغ بود از افسر زرین سر خورشیدکز شعشعه خویش بود افسر خورشید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4452

طوفان گل و جوش بهارست ببینیداکنون که جهان بر سر کارست ببینید

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4456

خط سیه مبادا زان خال سربرآردعمرش تمام گردد چون مور پربرآرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4458

از حلقه های زنجیر سودا چه باک دارداز گوشمال گرداب دریا چه باک دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4461

سودای عشق ما را بی نام وبی نشان کرداز ما چه می توان بردباماچه می توان کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4462

دل را به زلف پرچین تسخیر می توان کرداین شیر را به مویی زنجیر می توان کرد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4465

خوش آن که خواب راحت برخودحرام سازدپیش از تمامی عمر خودرا تمام سازد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4467

از حلقه‌های آن زلف، دل صاحبِ نظر شداین مرغِ چشم‌بسته از دام دیده‌ور شد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4468

در زلف ناامیدی روی امید باشدصبح امید یعقوب چشم سفید باشد

Saib TabriziGhazal1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.