Ghazal 5989

شمه ای از حیرت عشق است دل پرداختنبا هزار آیینه در کف خویش را نشناختن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5992

چیست جان تا زیر تیغ یار نتوان باختن؟سهل باشد پیش آب زندگی جان باختن

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5993

فاش خواهد شد ز آهم عشق پنهان باختنز اضطراب شمع من گل می کند جان باختن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5995

چند چون خامان نظر بر ماهتاب انداختن؟تا کی این مشت نمک در چشم خواب انداختن؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5997

چند بزم باده پنهان از حریفان ساختن؟خویش را آراستن، آیینه پنهان ساختن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6001

نیستم در عشق کافر ماجرای سوختنمی‌دهم جان همچو هندو از برای سوختن

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 6004

چون صدف تا چند پیش ابر دست افراشتن؟اشک حسرت را فرو خوردن، گهر پنداشتن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6005

نیست معشوقی همین زلف چلیپا داشتندردسر بسیار دارد پاس دلها داشتن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6007

پیچ و تاب عشق را نتوان ز جان برداشتننیست ممکن موج از آب روان برداشتن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6008

راز را در سینه دشوارست پنهان داشتنورنه آسان است اخگر در گریبان داشتن

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6009

کار هر بی ظرف نبود عشق پنهان داشتنسهل کاری نیست اخگر در گریبان داشتن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 601

شکیب نیست ز معشوق، عشق سرکش راکه سوختن نبود اشتهای آتش را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6010

اندکی کوتاه کن زلف بلند خویشتنتا مبادا ناگه افتی در کمند خویشتن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6013

چند چون طاوس باشی محو بال خویشتن؟زیر پای خود نبینی از جمال خویشتن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6017

هیچ همدردی نمی یابم سزای خویشتنمی نهم چون بید مجنون سر به پای خویشتن

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6018

عشق در بند گران است از وفای خویشتنبید مجنون است خود زنجیر پای خویشتن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6020

حق گوهر چیست، آب و رنگ گوهر یافتننیست تحسینی سخن را بهتر از دریافتن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6028

می شود نقل مجالس چون شود شیرین سخنهمچو خون پنهان نمی ماند چو شد رنگین سخن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 603

عرق به چهره نشسته است آن پریوش راکه دیده است به این آبداری آتش را؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6031

لشکر خط ملک حسنت را به هم خواهد زدنصفحه رخساره ات را خط قلم خواهد زدن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6033

باده بی لعل لب دلبر نمی باید زدنغوطه در دریای بی گوهر نمی باید زدن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6034

تا توان خاموش بودن دم نمی باید زدنعالم آسوده را بر هم نمی باید زدن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6037

بخیه تا کی بر لباس تن ز آب و نان زدن؟از بصیرت نیست گل بر رخنه زندان زدن

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 604

ز گریه سرکشی افزود آن پریوش راکه شعله ور کند اشک کباب، آتش را

Saib TabriziGhazal1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.