Ghazal 2425

جان به تنگ آمد زکلفت غمگساران را چه شد؟دل به جان آمد ز وحشت دل شکاران را چه شد؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2437

روی یوسف تا کبود از سیلی اخوان نشدهمچو روی نیل بر مصرش روان فرمان نشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2450

گرچه عمری شد صبا مشق ریاحین می کشدخجلت روی زمین زان خط مشکین می کشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2490

تا برون آمد به سیر ماه آن مشکین کمندبر فلک ماه تمام از هاله شد زناربند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 261

چون حباب از یکدلان باده نابیم مااز هواداران پا بر جای این آبیم ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 265

یاد ایامی که با هم آشنا بودیم ماهم‌خیال و هم‌صفیر و هم‌نوا بودیم ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2652

شورش عشقم ز تدبیر نصیحتگر فزودکعبه بر زنجیر مجنون حلقه دیگر فزود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2714

روح چون تن‌پرور افتد عاقبت تن می‌شودآب در آهن چو لنگر کرد آهن می‌شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2734

کی به عاشق بوسه آن لعل لب میگون دهد؟نیست ممکن گوهر شاداب نم بیرون دهد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2735

دل ز پهلوی جنون داد فراغت می دهدعالمی را مایه از سنگ ملامت می دهد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2736

بی غرض چون شد سخن تأثیر دیگر می دهدآب روشن را صدف تشریف گوهر می دهد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2770

با زمین گیری کمان آسمان نتوان کشیدتا نگردی راست چون تیر، این کمان نتوان کشید

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2772

زلف او موی سفید نافه را در خون کشیدشاخ سنبل را زگلشن موکشان بیرون کشید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2778

مرگ را آماده شو هرگاه گردد مو سفیدزندگی بر طاق نسیان نه چو شد ابرو سفید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2781

بوسه از کنج دهان دلربا دارد امیداین دل گستاخ را بنگر چها دارد امید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2793

دل از امید وصلش هر زمان در پیچ و تاب افتدوگرنه خضر هیهات است در دام سراب افتد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2822

نمی بندد کمر هر کس کز او زنار برگرددمباد آن روز کز من روی زلف یار بر گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2837

از آن از سیر صحرا خاطرم خشنود می‌گرددکه داغم از سواد شهر مُشک‌اندود می‌گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2844

عمل چون خالص افتد دل از ان پرنور می گرددصفای شهد شمع خانه زنبور می گردد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2849

زآب دیده من بید مجنون سبز می گرددبه جای غنچه دلهای پر از خون سبز می گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2851

خوش آن رهرو که دایم چون فلک بر خویش می گرددکه بر خود هر که گردد بیش، شوقش بیش می گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2860

دل صد پاره زان گرد می گلفام می گرددکه این اوراق را شیرازه خط جام می گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2864

به احسان خانه از سیل حوادث رسته می‌گردددر بی‌خیر در اندک زمانی بسته می‌گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2869

دل آسوده در زیر فلک پیدا نمی‌گرددز شورش قطره‌ای گوهر درین دریا نمی‌گردد

Saib TabriziGhazal1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.