Ghazal 4317

تا بوسه ای به من ز لب دلستان رسیدجانم به لب رسید ولب من به جان رسید

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4339

از گرمی اشکم صف مژگان گله داردزین آبله‌پا خار مغیلان گله دارد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4361

نتوان به فلک شکوه ز بیداد قضا برداز شیشه ما دهشت این سنگ صدا برد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 437

مده در جوش گل چون لاله از کف میگساری راکه نعل از برق در آتش بود ابر بهاری را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4433

آهی که ز دلهای هوسناک برآیددودی است که از بوته خاشاک برآید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4436

خوب است که بی رنج طلب کام برآیدآن کام چه ارزد که به ابرام برآید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4450

از قید فلک برزده دامن بگریزیدچون برق ازین سوخته خرمن بگریزید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4455

شب زنده دار را دل روشن چو ماه گردداز خواب روز دلها چون شب سیاه گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4468

در زلف ناامیدی روی امید باشدصبح امید یعقوب چشم سفید باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4474

کی از ستاره برمن سنگ ستم نیامداز کهکشان به فرقم تیغ دو دم نیامد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4490

به جای سبزه چو ایام زندگی بسر آیدزبان مار ز خاک سخن گزیده بر آید

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4564

پاس درد و داغ عشق از دیده های شورداردر میان زنگیان آیینه را مستور دار

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4605

خار و خس را چرخ گل برسرفشاند بیشترخاردرراه عزیزان می دماند بیشتر

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4631

می شود طی در ورق گرداندنی دیوان عمرداغ دارد شعله جواله را دوران عمر

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4637

از می گلرنگ می گردد اگر پیمانه سیرمی شود از خوردن خون هم دل دیوانه سیر

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4674

برفروز از می و زنگ از دل آگاه ببربر فلک جرعه بیفشان کلف از ماه ببر

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4687

دل رمیده به امید این جهان مگذاربه شاخ بی ثمر بیدآشیان مگذار

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4701

اگر چه دردلم از ترکش است افزون تیرهمان به شست تو خمیازه می کشم چون تیر

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4728

ای زلف و خط و خال تو از هم کشنده ترمژگان ز چشم و چشم زابرو زننده تر

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4760

شد جدا از زخم من آن خنجر سیراب سبزچون بماند ازروانی، زود گردد آب سبز

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4774

دشت بیرون نامده است از ماتم مجنون هنوزداغها از لاله دارد سینه هامون هنوز

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 478

هر که هست، از می دیدار تو مست است اینجاذره را ساغر خورشید به دست است اینجا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4838

در جنون فکر سرو سامان ندارد هیچ کسمدعا چون دیده حیران ندارد هیچ کس

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4861

بادهٔ گل‌رنگ شو یا شیشهٔ بی‌رنگ باشبوی خون می‌آید از نیرنگ، بی‌نیرنگ باش

Saib TabriziGhazal1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.