Ghazal 3393

صبر را زمزمه من سفری می سازدکوه را ناله من کبک دری می سازد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3402

دل اگر از سر اخلاص ز جا برخیزدخضر چون سبزه ز بوم و بر ما برخیزد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3417

کوهکن کیست به گرد من شیدا برسد؟جنبش قاف محال است به عنقا برسد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3426

هر که ایام خط از سیمبران غافل شداز شب قدر به ماه رمضان غافل شد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3448

اهل دل اوست که در وسعت خلق افزایدکعبه آن است که در ناف بیابان باشد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3490

عاقلانی که ز زنجیر تو سر وا زده اندغافلانند که بر دولت خود پا زده اند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3503

غنچه هایی که درین سبز چمن خنده زدندای بسا زخم نمایان به دل زنده زدند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3535

خرمن صبر به این برق عنانان چه کند؟سپر عقل به این سخت کمانان چه کند؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3536

سالکان را ز جهان عشق تو بیگانه کندسیل در بحر چرا یاد ز ویرانه کند؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3548

هرچه دریافت کلیم از نظر بینا بودکف این بحر گهرخیز ید بیضا بود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3569

باشد ایمن ز زوال آن که کمالش نبودبی کمالی است کمالی که زوالش نبود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3577

دل آگاه به هر شورشی از جا نرودآب گوهر بسر از جوشش دریا نرود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3595

باده در شیشه و پیمانه من سنگ شودسبزی بخت بر آیینه من زنگ شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3596

حرص را تشنگی افزون به زر و مال شودچشم آیینه کجا سیر ز تمثال شود؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3610

مانع گرمروان ساعت سنگین نشودسیل از کوه گرانسنگ به تمکین نشود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3623

به کف شعله اگر نقد شرر می‌آیددل رم کرده ما هم ز سفر می‌آید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3658

خوشا کسی که دل خود به چشم مست تو دادز سر گذشت و به دنبال این بلا افتاد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 366

نسوزد دل به آه گرم من چرخ بد اختر راز دود تلخ پروا نیست چشم سخت مجمر را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 368

زبان کوتاه باشد آشنای بحر گوهر رابلندی حجت عجزست بازوی شناور را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 369

ز آه سرد پروا نیست عشاق بلاکش راکند بر دود صبر آن کس که می افروزد آتش را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3721

درشتی از فلک شیشه رنگ می باردزمانه ای است که از شیشه سنگ می بارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3736

خوشم به باده گلگون که رنگ او داردرگی ز تلخی آن یار تندخو دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3760

تو آن نه ای که ره از خود بدر توانی بردنمرده از سر خود دردسر توانی برد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3764

صباح مستی و شام خمار می‌گذردخوشی و ناخوشی روزگار می‌گذرد

Saib TabriziGhazal1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.