Sad
ای چشم خمارین، تو و افسانهٔ نازتوی زلف کمندین، من و شبهای درازت
Ghazal 24منم که شعر و تغزل، پناهگاه من استچنان که قول و غزل نیز، در پناه من است
Ghazal 29خجل شدم ز جوانی که زندگانی نیستبه زندگانی من فرصت جوانی نیست
Ghazal 31برداشت پرده شمعم و پروانه پرگرفتبازار شوق پردگیان باز درگرفت
Ghazal 33دیر آمدی که دست ز دامن ندارمتجان مژده دادهام که چو جان در بر آرمت
Ghazal 35نه وصلت دیده بودم کاشکی ای گل نه هجرانتکه جانم در جوانی سوخت ای جانم به قربانت
Ghazal 37یا رب مباد کز پا جانان من بیفتددرد و بلای او کاش بر جان من بیفتد
Ghazal 38مه من هنوز عشقت دل من فگار داردتو یکی بپرس از این غم که به من چه کار دارد
Ghazal 42آمد آن شاهد دل برده و جان بازآوردجانم از نو به تن آن جان جهان بازآورد
Ghazal 51مسافری که به رخ اشک حسرتم بدوانددلم تحمل بار فراق او نتواند
Ghazal 61یاد آن که جز به روی منش دیده وا نبودوان سست عهد جز سری از ما سوا نبود
Ghazal 62اشکش چکید و دیگرش آن آبرو نبوداز آب رفته هیچ نشانی به جو نبود
Ghazal 63گر به پیرانه سرم بخت جوانی به سر آیداز در آشتیَم آن مه بیمهر درآید
Ghazal 68اگر که شبرو عشقی چراغ ماهت بسستاره چشم و چراغ شب سیاهت بس
Ghazal 73از غم جدا مشو که غنا میدهد به دلاما چه غم غمی که خدا میدهد به دل
Ghazal 75دامن مکش به ناز که هجران کشیدهامنازم بکش که ناز رقیبان کشیدهام
Ghazal 77برو ای تُرک که تَرک تو ستمگر کردمحیف از آن عمر که در پای تو من سرکردم
Ghazal 78نفسی داشتم و ناله و شیون کردمبی تو با مرگ عجب کشمکشی من کردم
Ghazal 79چو بستی در به روی من، به کوی صبر رو کردمچو درمانم نبخشیدی، به دردِ خویش خو کردم
Ghazal 98از زندگانیام گله دارد جوانیامشرمندهٔ جوانی از این زندگانیام
Ghazal 108ای کعبه دری باز به روی دل ما کنوی قبله دل و دیدهٔ ما قبلهنما کن
Ghazal 109ای طلعت تو خنده به خورشید و ماه کنزلف تو روز روشن مردم سیاه کن
Ghazal 116عشقی که درد عشق وطن بود درد اواو بود مرد عشق که کس نیست مرد او
Ghazal 120نوشتم این غزل نغز با سواد دو دیدهکه بلکه رام غزل گردی ای غزال رمیده
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.