Saib Tabrizi: Wine and the tavern
صبح شد مطرب، قدح را پر کن از می زود باشاز دم جان بخش جان کن در تن نی زود باش
Ghazal 4859چون صدف در حلقه دریادلان خاموش باشبا دهان گوهرافشان پای تا سرگوش باش
Ghazal 4865روشناسِ اهلِ مشرب چون درِ میخانه باشآشناتر با می از خطِ لبِ پیمانه باش
Ghazal 4884چهره زرین چو باشد مخزن زر گومباشهست چون سد رمق سد سکندر گو مباش
Ghazal 4885چون بود گلچهره ساقی باده رنگین گو مباشساعد سیمین چو باشد جام سیمین گو مباش
Ghazal 4890ناز پروردی که من گردیدهام پروانهاشگل زنند اطفال جای سنگ بر دیوانهاش
Ghazal 4892هرکه وقت صبح درساغر شرابی نیستشازسیه روزی به طلع آفتابی نیستش
Ghazal 4898هرکه از داغ نهان عشق سوزد پیکرشآتش ایمن برون میآید از خاکسترش
Ghazal 4903پوچ شد از دعوی بیهوده مغز خود فروشآب را کف می کند دیگی که ننشیند ز جوش
Ghazal 4904تا به همواری برآید کار درتندی مکوشبدخماری دارد ازپی این شراب خامجوش
Ghazal 4906میکند جان درتن امید، لعل باده نوشروی آتشناک، خون بوسه می آرد به جوش
Ghazal 4908خون ما ازروی آتشناک می آید به جوشاز دم گرم بهاران خاک می آید به جوش
Ghazal 4909می زدم با یاد ابرویش شراب ناب خوشداشتم وقت خوشی امشب درآن محراب خوش
Ghazal 4933من و عشقی که دست چرخ را چنبرکند زورشگذارد درفلاخن کوه قاف عقل راشورش
Ghazal 4944چسان در بر کشم گستاخ چون پیراهن اندامش؟که رنگ ازبوسه خورشید می بازد لب بامش
Ghazal 4945چسان گستاخ گیرم بوسه ازلعل می آشامش؟که رنگ از بوسه خورشید می بازد لب بامش
Ghazal 4946درآن محفل که از می برفروزد روی گلفامشمی لعلی تراود چون لب جام ازلب بامش
Ghazal 4956شراب لعل می سازد عرق راروی گلگونشقدح لبریز برمی گردد ازلبهای میگونش
Ghazal 4964سهی سروی که من دارم نظر بر قد رعنایشدو عالم چون دو زلف عنبرین افتاده درپایش
Ghazal 4992نکشیدیم شبی سیمبری در بر خویشدست ماهمچو سبو ماند به زیر سر خویش
Ghazal 500هر که چون شیشه به پیمانه رساند خود راچون سلیمان به پریخانه رساند خود را
Ghazal 5009مگر ز موج شراب است رشته سازش؟که می دود به رگ و پی چو روح آوازش
Ghazal 5010نمانده زنده کس از دست و تیغ چالاکشهنوز می پرد از شوق،چشم فتراکش
Ghazal 5019گرفت ازسرخم خشت پیر باده فروشچراغ عیش برون آمد از ته سرپوش
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.