Tofiq Bayram: Short
Azalır qəlbimdə keçmiş qəm, kədər,Onun bu günündən söhbət açanda.
Bir səhnəParapet bağında Hadi əl açıb,Şerini satanda yoldan ötənə.
Qızıl və gümüşİnsan dərə keçib, dağ gəzə-gəzə,Can qoyur tapınca hər qəniməti.
NövbəDörd yandan bürüyüb qəzet köşkünü,Növbəni pozmayın – deyir adamlar.
Son borcƏl çəkə bilmirdi tutduğu işdən,Özünə bir sənət seçmişdi bunu:
ZəhərQızıldan bahadır ilan zəhəri,Onu da ölkələr minnətlə alır.
RaketlərRaketlər əriyir, gözünüz aydın!Əriyir qəlblərdə o səksəkələr.
Bitərəf şairBitərəf – şeirlər yazıram dedi,Çiçəkli çəməndən, bülbüllü bağdan.
SınaqlarYeraltı sınaqlar birmi, ikimi,Mərmilər torpağın bağrını yarır.
Quşsuz yuvalarBakıda göyərçin yaman azalıb,Görəsən onlara kimdir qəsd edən?
Telefon məhəbbətiSevgi məktubları düşübdür dəbdən,Cavanlar eşqini yazmır kağıza.
Ağacın bəlasıBürümüşdü dörd yanı onun qolu-budağı,Boy-buxunda ucaydı şəhərin evlərindən.
MarşalımızBəzən sual verir mənə cavanlar,Tarix kitabını gətirib yada:
Bir səhnəÇeşməyim qəfildən düşüb qırıldı,Kəlməni kəlmədən seçə bilmədim.
Xudu Məmmədovun xatirəsinəOna vaxtsız əcəl vermədi aman,Yandı ulduz kimi tez batmaq üçün.
Nəvəm Tomrisə“Dövlətdə dəvədir, övladda nəvə”,Kim bunu deyibsə, ona mərhaba!..
Rudəkidən iqtibasBir cavan qocaya dedi: – Ay əmi,Az güldür özünə qızı, qarını.
ŞəkərƏn böyük nemətdir söz azadlığı,Onu qazanmadıq dərdsiz, əzabsız.
Xəstəxanada– Salam, şair qardaş, gəlmisən yenə?Hazırıq başına dönüb-dolanaq.
Xəstə gedirHəkimlər sevinir qürur duyurlar,Dirildi, kəfəni yırtdı bu insan.
NankorluqGözləri qapıda, fikri uzaqda,Çırpınır, sıxılır öz yatağında.
Əlfi QasımovaSevinci özündən oğurlayıb sən,Halalca payladın hər xeyir işə.
Əmim İslamın xatirəsinəŞeir xiridarı, söz aləmiydin,İlk dəfə əlimdən tutan sən oldun.
Burda bir insan yatırBurda bir insan yatır,Ləyaqətli bir ağa.
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.