Saib Tabrizi: Safavid era
در گذر از گفتگو تا ساغر هوشت دهندجنت در بسته از لبهای خاموشت دهند
Ghazal 2605کی به ارباب تجرد مال دنیا می دهند؟آب از سرچشمه سوزن به عیسی می دهند
Ghazal 2606گر چنین خوبان صلای جام الفت می دهندبلبل محجوب ما را بال جرأت می دهند
Ghazal 2607داغ ناسور مرا گر بر دل صحرا نهنداز خجالت لاله ها بر کوه پا بالا نهند
Ghazal 2608منکران چون دیده شرم و حیا بر هم نهندتهمت آلودگی بر دامن مریم نهند
Ghazal 2609اهل همت خرده خود پیش درویشان نهندمایه داران مروت گنج در ویران نهند
Ghazal 261چون حباب از یکدلان باده نابیم مااز هواداران پا بر جای این آبیم ما
Ghazal 2610بر دل بی آرزو زندان تن صحرا بودچشمه سوزن به تار بی گره دریا بود
Ghazal 2611دم زخواهش چون مصفا شد دم عیسی بوددست چون شد از طمع کوته ید بیضا بود
Ghazal 2612رزق هر کس چون صدف از عالم بالا بودفارغ از چین جبین موجه دریا بود
Ghazal 2613آسمان تا بود، با ما بر سر بیداد بودروی ما دایم طرف با سیلی استاد بود
Ghazal 2614ای خط بیرحم ازان عارض دمیدن زود بودآن گل نشکفته را نادیده چیدن زود بود
Ghazal 2615از سعادت در دماغش بیضه پندار بودمغز مغرور هما را استخوان در کار بود
Ghazal 2616یوسف ما در دل چه بر سر بازار بوداین گل از صبح ازل شیدایی دستار بود
Ghazal 2617جان مشتاقان غبار جسم را صرصر بودزودتر آخر شود شمعی که روشنتر بود
Ghazal 2618تا خیال آن بهشتی رو مرا منظور بودپرده های چشم حیرانم نقاب حور بود
Ghazal 2619یاد ایامی که بزم عیش ما معمور بودمغز ما از نشأه می پرده دار حور بود
Ghazal 262با طلب مطلوب را همخانه می یابیم مانور شمع از جبهه پروانه می یابیم ما
Ghazal 2620ذوق خاموشی مرا روزی که دامنگیر بودگرد را هم سرمه سای ناله زنجیر بود
Ghazal 2621در کنار دایه حسن او جهان افروز بوددر دل سنگ این شرار شوخ عالمسوز بود
Ghazal 2622ریزش اشک ندامت غافلان را بس بودمشت آبی لشکر خواب گران را بس بود
Ghazal 2623دوش بزم از شور ما یک سینه پرجوش بودتلخی می محو در گلبانگ نوشانوش بود
Ghazal 2624شب که دامان سر زلف توام در چنگ بوددامن صحرای محشر بر جنونم تنگ بود
Ghazal 2625تا عنان اختیار ناقصم در چنگ بودتا به زانو پایم از خواب گران در سنگ بود
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.