Ghazal 2713

دل نظرگاه خدا از ترک عصیان می شودچون هوا مغلوب شد تخت سلیمان می شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2714

روح چون تن‌پرور افتد عاقبت تن می‌شودآب در آهن چو لنگر کرد آهن می‌شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2715

سینه‌ام از درد و داغ عشق روشن می‌شودآنچه زنگ دیگران، آیینهٔ من می‌شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2716

در چراغ دیدهٔ من آب روغن می‌شودبخت چون باشد چراغ از آب روشن می‌شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2717

دل ز احیای شب دیجور روشن می شودزین جواهر سرمه چشم کور روشن می شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2718

خانه مردم اگر از ماه روشن می شودکلبه تاریک ما از آه روشن می شود

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2719

از تجرد نور حکمت در دل افزون می‌شودخُم چو خالی شد ز مِی ، جایِ فلاطون می‌شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 272

از حیات بی وفا یاری طمع داریم مادر نشیب از سیل خودداری طمع داریم ما

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2720

از نظربازان کمال حسن افزون می‌شوداز فشار طوق قمری سرو موزون می‌شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2721

گر چنین چشم ترم میرآب هامون می‌شودرفته‌رفته گردبادش بید مجنون می‌شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2722

غفلت دل از شراب ناب افزون می شودناروایی در متاع از آب افزون می شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2723

اضطراب دل ز چشم روشن افزون می شودداغ مرغ بسته پر از روزن افزون می شود

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2724

آب و رنگ حسن بیش از خانه زین می شوددر نگین دان دانه یاقوت رنگین می شود

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2725

بی کمندانداز چین آن زلف مشکین می شوداین کمند ازشوخ چشمی خود بخود چین می شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2726

نفس سرکش بی ریاضت رهنما کی می شود؟اژدها فرعون را در کف عصا کی می شود؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2727

یک دل روشن نگهبان جهانی می‌شودعصمت یوسف حصار کاروانی می‌شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2728

مخزن گوهر صدف از ته گزینی می شودکف سبک در بحر از بالانشینی می شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2729

دیده روشن از فروغ آشنایی می شودرزق چشم است آنچه صرف روشنایی می شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 273

یاد رخسار ترا در دل نهان داریم مادر دل دوزخ بهشت جاودان داریم ما

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2730

زیر تیغ از جبهه چین مردان می باید گشودبر رخ مهمان در کاشانه می باید گشود

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2731

عشق فارغبالم از اندیشه دنیا نمودوقت آن کس خوش که شغل عشق را پیدا نمود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2732

گوش شو هر جا سخن را ساز نتوانی نمودمهر بر لب زن دلی گرباز نتوانی نمود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2733

جذبه توفیق هرکس را دل بینا دهدهر دو عالم را طلاق اول به پشت پا دهد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2734

کی به عاشق بوسه آن لعل لب میگون دهد؟نیست ممکن گوهر شاداب نم بیرون دهد

Saib TabriziGhazal2 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.