Ghazal 2800

مبادا کافر از طاق دل پیر مغان افتد!که رزق خاک گردد تیر چون دور از کمان افتد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2801

نمی خواهم نقاب از صورت احوال من افتدکه در جمعیت دلها خلل از حال من افتد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2802

ز جوش مغز هردم از سرم دستار می‌افتدکف اندازد به ساحل بحر چون سرشار می‌افتد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2803

مگو عاقل کجا در محنت ایام می افتدکه مرغ زیرک اینجا بیشتر در دام می افتد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2804

به زخم کهنه شور از زخمهای تازه می افتدخمارآلود از خمیازه در خمیازه می افتد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2805

به فکر عاقبت عاشق نه از غفلت نمی افتدکه محو او به فکر دوزخ و جنت نمی افتد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2806

سرشک تلخ من در گنبد خضرا نمی‌گنجدکه می پرزور چون افتاد در مینا نمی‌گنجد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2807

کسی تا کی به دامان شب و آه سحر پیچد؟به تحقیق خبر تا چند در هر بیخبر پیچد؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2808

دل آزاده از طولِ اَمَل بسیار می پیچدکه مصحف بر خود از شیرازه زنار می پیچد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2809

خط از بیباکی آن حسن عالمگیر می پیچدکه جوهر بر خود از خونریزی شمشیر می پیچد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 281

جان به لب داریم و همچون صبح خندانیم مادست و تیغ عشق را زخم نمایانیم ما

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 2810

ز بار درد من کوه گران بر خویش می پیچدزمین از سایه ام چون آسمان بر خویش می پیچد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2811

شکر لعل لبش در تلخی دشنام می‌پیچدز شیرینی زبانش بوسه در پیغام می‌پیچد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2812

مرا آه از خموشی در دل دیوانه می پیچدکه از بی روزنیها دود در کاشانه می پیچد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2813

خوشا چشمی که با آن طاق ابرو آشنا گرددکز این محراب هر حاجت که می خواهی روا گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2814

دو بالا می شود طول امل چون قد دو تا گرددکه مار از امتداد روزگاران اژدها گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2815

به هر آب تنک کی همت من آشنا گردد؟من و بحری که از یک موجش این نه آسیا گردد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2816

بهار از روی گلرنگ تو با برگ و نوا گرددتو چون در جلوه آیی شاخ گل دست دعا گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2817

زدندان ریختن عقد سخن زیر و زبرگرددکف افسوس می گردد صدف چون بی گهر گردد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2818

مباد از باده آن لبهای خون آشام تر گرددکه تیغ از آبداری تشنه خون بیشتر گردد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2819

غم از سنگ ملامت نیست سرگرم محبت رادو بالا خنده این کبک از کوه و کمر گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 282

بی کسی را کعبه مقصود می دانیم ماخضر را شمشیر زهرآلود می دانیم ما

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2820

در ایام تهیدستی فغان صاحب اثر گرددندارد ناله جانسوز چون نی پر شکر گردد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2821

مبادا دولت دنیا نصیب بد گهر گرددکه تیغ از آبداری تشنه خون بیشتر گردد

Saib TabriziGhazal1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.