Ghazal 2757

خواری از اغیار بهر یار می باید کشیدناز خورشید از در و دیوار می باید کشید

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2758

می به روی لاله رنگ یار می باید کشیدباده گلرنگ در گلزار می باید کشید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2759

مشق هجران در کنار بحر می باید کشیدآه در بحر از خمار بحر می باید کشید

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 276

از تحمل خصم را هموار می سازیم ماخار بی گل را گل بی خار می سازیم ما

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2760

می به رغم عالم پرشور می باید کشیدغم چو زور آرد می پرزور می باید کشید

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2761

جوش گل شد باده سرجوش می باید کشیدحلقه از ساغر به گوش هوش می باید کشید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2762

جوش گل شد، بادهٔ گلرنگ می‌باید کشیدانتقام از چرخ پر نیرنگ می‌باید کشید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2763

سرکشی از زلف آن خودکام می باید کشیدوحشت چشم غزال از دام می باید کشید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2764

چون صراحی رخت در میخانه می باید کشیداین که گردن می کشی پیمانه می باید کشید

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2765

درد را چون صاف در میخانه می باید کشیدهر چه ساقی می دهد مردانه می باید کشید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2766

تا خط مشکین لب لعل ترا در بر کشیدموج بیتابی الف بر سینه کوثر کشید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2767

دل چه تلخیهای رنگارنگ ازان دلبر کشیدقطره خونی چه دریاهای خون بر سر کشید

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2768

هر که جام می به روی دلستان بر سر کشیدآب کوثر در بهشت جاودان بر سر کشید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2769

از سرم چون شمع آخر سوز پنهان سر کشیدز آنچه دامن می کشیدم از گریبان سر کشید

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 277

اشک پیش مردم فرزانه می ریزیم مادر زمین شور دایم دانه می ریزیم ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2770

با زمین گیری کمان آسمان نتوان کشیدتا نگردی راست چون تیر، این کمان نتوان کشید

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2771

روز روشن می کند چون لاله می دل را سیاهدر شب تاریک باید باده روشن کشید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2772

زلف او موی سفید نافه را در خون کشیدشاخ سنبل را زگلشن موکشان بیرون کشید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2773

از گرانان هر که چون عنقا گرانجانی کشیدبار کوه قاف بتواند به آسانی کشید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2774

از گداز جسم، جان پاک گوهر شد سفیدآخر از خاکستر خود روی اخگر شد سفید

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 2775

تا نکرد از گریه چشم خویش را خاور سفیداز گریبانش نشد مهر بلند اختر سفید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2776

دل نیاسود از تردد تا نشد منزل سفیدکرد ما را رو سفید آخر، که روی دل سفید!

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2777

نیست از خورشید و ماه این گنبد گردان سفیدز استخوان بیگناهان است این زندان سفید

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2778

مرگ را آماده شو هرگاه گردد مو سفیدزندگی بر طاق نسیان نه چو شد ابرو سفید

Saib TabriziGhazal1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.